నాకు తెలిసి, తెలుగు మీద ఏ కొంచెం మమకారం ఉన్న వారి లిస్ట్ తీసినా ఈ పాటని ఇష్టపడని వారు ఉండరేమో.. తెలుగుదనం బ్రతికి ఉన్నంతవరకూ తెలుగు సాహిత్యాన్ని ఇష్టపడే వారికి ఈ పాట ఒక విందుభోజనమే.. అంతటి అందమైన అద్భుతమైన పాట ఇది.. ఏదా అని చూస్తున్నారా..? మన సీతారామ శాస్త్రిగారికి "సిరివెన్నెల" అని నామకరణం చేసిపెట్టిన చిత్రంలోని "ఆదిభిక్షువు వాడినేది కోరేదీ.." నే చెప్పింది నిజమే కదా..:)
భక్తి అంటే కేవలం అర్చనలు, అభిషేకాలు, స్తోత్రాలేనా.? ఇవన్నీ అందుకుంటున్నప్పుడు భక్తులు నాలుగు మాటలు అన్నా పడాలేమో.. కానీ అదేంటో.. శివయ్యే అన్నిటికీ ముండుంటాడు.. వరాలిచ్చి ప్రాణాల మీదకి తెచ్చుకుంటాడు. తన అభయహస్తం తోనే తన నెత్తి మీదే కష్టాలు కొన్ని తెచ్చుకుంటాడు.. నిజమే భోళా శంకరుడు..:) అందుకే భక్తితో.. ప్రేమతో నాలుగు మాటలు అన్నా వరాల వర్షం కురిపిస్తాడు.:))
అందుకే.. అప్పుడెప్పుడో శ్రీనాధుడు ఆ శివయ్యని నానా మాటలు అనేసి వరాలు పొందేశాడు..
సిరిగల వానికి చెల్లును తరుణులు
పదియారు వేల తగ పెండ్లాడన్
తిరుపమున కిద్దరాండ్రా పరమేశా
గంగ విడుము పార్వతి చాలున్
(ఈ పద్యంలో ఏవైనా తప్పులు ఉంటే సరిదిద్ద గలరు..)
పాపం.. శివయ్యకే అన్ని కష్టాలు కదూ.. ఇంతటితో ఊరుకుంటే ఏముంది..? ఇదిగో కింద ఉంది చూడండి.. మన సిరివెన్నెల ఎన్నెన్ని మాటలనేశారో ఆ శివయ్యని..
ఆది భిక్షువు వాడినేది కోరేదీ..
బూడిదిచ్చేవాడినేది అడిగేదీ..
ఏది కోరేది.. వాడినేది అడిగేదీ..(2)
తీపి రాగాల కోయిలమ్మకు
నల్ల రంగునలమిన వాడినేది కోరేది(2)
కరకు గర్జనల మేఘముల మేనికి
మెరుపు హంగు కూర్చిన
వాడినేది అడిగేదీ..
ఏది కోరేదీ వాడినేది అడిగేదీ..(2)
తేనెలొలికే పూల బాలలకు
మూణ్ణాళ్ల ఆయువిచ్చిన వాడినేది కోరేదీ..(2)
బండ రాళ్లను చిరాయువుగ
జీవించమని
ఆనతిచ్చిన వాడినేది అడిగేదీ..
ఏది కోరేది వాడినేది అడిగేదీ..(2)
గిరిబాలతో తనకు కల్యాణమొనరింప
దరిజేరు మన్మధుని మసి జేసినాడు
వాడినేది కోరేదీ..
వర గర్వమున మూడు లోకాలు పీడింప
తలపోయు ధనుజులను కరుణించినాడూ..
వాడినేది అడిగేదీ...
ముఖ ప్రీతి కోరేటి ఉబ్బు శంకరుడు
వాడినేది కోరేదీ..
ముక్కంటి ముక్కోపి
ముక్కంటి ముక్కోపి తిక్క శంకరుడూ..
ఈ పాట గురించి ఎంత చెప్పుకున్నా అది తక్కువే అవుతుంది.. ఇంత అద్భుతమైన సాహిత్యాన్ని ఎలా అందివ్వగలరో..!! ఈ పాట విన్నప్పుడల్లా, మనసు ఒక సంపూర్ణత్వాన్ని పొందిన భావన కలుగుతుంది. ఒక completeness, ఒక saturated feeling.. అలాంటి భావన. ఏమో మాటల్లో చెప్పలేక పోతున్నాను.. నా భావాన్ని చెప్పడానికి నాకు వచ్చిన భాష సరిపోవడం లేదు :( భాషకందని భావం అంటే ఇదేనేమో.. లేదా.. నాకు వచ్చిన అతి కొంచెం భాష సరిపోవడం లేదేమో.. ఈ పాటకి నా మాటలు ఏమి జత చేసినా, అది పాట అందాన్ని తగ్గించడమే అవుతుంది.. అందుకే ఈ అందమైన భావాన్ని మనసులోనే దాచి పెట్టేసుకుందామని నిర్ణయించుకున్నాను.. :))
You Tube Link : http://www.youtube.com/watch?v=hRgJgo0hRMA
Friday, September 24, 2010
Sunday, September 19, 2010
అమ్మమ్మ.కాం
"టివి సీరియల్" అన్న పేరు వినగానే మనలో ఎంత మందికి తరువాత చెప్పబోయే మాటలు వినాలనిపిస్తుంది..? నాకు మాత్రం అసలు ఆ పేరు విన్న వెంటనే మొదట అక్కడి నుండి లేచి వెళ్లిపోవాలనిపిస్తుంది. అంత "ఇష్టం" నాకు సీరియల్స్ అంటే. కానీ మట్టిలోనే మాణిక్యం ఉన్నట్లుగా అలాంటి ఏడుస్తూ ఏడిపించే చెత్త సీరియల్స్ మధ్యలో ఒక మంచి సందేశాత్మకమయిన సీరియల్ చూసి విస్తు పోయాను (మొదట్లో..) అదే మన "అమ్మమ్మ.కాం".
నేనైతే ఎక్కువగా చూడలేదు కానీ, తెలిసిన వారు చెబితే అనుకున్నాను సీరియల్స్ కూడా ఇంత మంచిగా ఉంటాయా అని. సీరియల్ గురించి విస్తుపోవడం ఒక వంతైతే, ఒక అమ్మాయినో, అబ్బాయినో పెట్టి వెనకాల 20 మందిని పెట్టి సీరియల్ పేరుని పది సార్లు రాగయుక్తంగా పాడించేసి(ఆడించేసి) పాట అయిపోయిందనిపించే సాహిత్యం ఉంటున్న ఈ రోజుల్లో ఇంత మంచి పాట విని ఆశ్చర్యం ఆనందం రెండు ఒకే సారి కలగడం రెండో వంతు. ఈ పాట మీద ఆసక్తితో మన గూగులమ్మని అడిగి చూశాను. అందులో ఈ పాట గురించిన ఒక వీడియో చూశాను. అందులో సిరివెన్నెల గారు ఏమన్నారంటే " ఏదైనా సినిమాలో పాట అయితే కొన్ని సార్లు వినేసి, మళ్లీ కొత్త పాటల మోజులో పడిపోతాం. కానీ సీరియల్ కోసం రాసిన పాట అయితే 365 రోజులు ప్రతి ఇంట్లో వినాల్సి వస్తుంది. మరి ఆ పాట విన్న ప్రతి సారీ కొత్త అర్థాన్ని వినిపించగలగాలి. అదే ఈ నా ప్రయత్నం.."
నాకైతే సిరివెన్నెల గారు నూరు శాతం తను కోరుకున్నది సాధించారు అనిపించింది. కావాలంటే మీరే చూడండి..
పల్లవి :
ఏ దారమూ పంపందే వెళ్లదే ఆ మబ్బుదాకా గాలిపటం..
ఏ మార్గమూ ఏనాడూ మరవదే ఈ మట్టి తో తన చుట్టరికం..
ఉన్నపాటుగా.. కలగలేదుగా.. చందమామనే చేరే ఙ్ఞానం.
చిన్ననాటనే.. మొదలయిందిగా.. దాయి దాయనే ఊహా గానం.
నిన్నంటే ఎన్నో ప్రశ్నల భారం మోస్తూ నడిచిన కాలం.
వెన్నంటే ఆ బరువేగా చూపించింది నేడీ తీరం.
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం.
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం.
చరణం:
అపుడు అపుడూ గతమే వెతుకు సుడిలో పడితే సలహా అడుగూ..
గడిచిన రోజులు తలవడమెందుకు ఏం లాభం అనకూ..
ఏ దిక్కులు తోచని చిక్కుల దారిని దాటిన
నాటి స్మృతి చూపద నీ ప్రగతి..
లక్షంటే తనకై తానే వెనకకు జరిగిన ఒకటికి అర్థం..
ఆ ఒకటే లేకుంటే సున్నాలెన్నున్నా ఎందుకు వ్యర్ధం..
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం.
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం.
చరణం:
గుహలే గృహమై ఒదిగే బ్రతుకు మహలే నెలవై ఎదిగే వరకు
ఏ ఆలోచన వేసిందో కద ఎపుడో ముందడుగూ..
ఆ రాతియుగాలను నేటి సుఖాలుగ
మలచిన ఆశలకు మొదలేదో అడుగూ..
వేగంగా రివ్వూరివ్వున గాల్లో దూసుకు పోయే బాణం
తననొదిలిన విల్లేదంటే ఏమో అంటే చేరదు గమ్యం.
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం.
మనం ఎంత ఎత్తుకి ఎదిగినా,అంతరిక్షం లోకి వెళ్లినా, ఒకప్పుడు నిలబడ్డ నేలని, ఆ అనుభవాలని మర్చిపోవద్దు అని ఎంత సున్నితంగా చెప్పారో.. నేను చూసిన వీడియోలోనే చెప్పారు సిరివెన్నెల. మన తరువాత తరాలు అంతరిక్షంలోకి వెళ్లిపోయి, అక్కడే వేరు వేరు గ్రహాల్లోనో, అక్కడ కూడా స్థలం సరిపోకపోతే శాటిలైట్స్ లోనే నివాసాలు ఏర్పరుచుకుని ఉండిపోవచ్చు. మరి అప్పుడు వారికి ఏ విషయంలో అయినా అనుమానాలు సందేహాలు వగైరా వస్తే వెంటనే అప్పుడెప్పుడో మన అమ్మమ్మలు తాతయ్యలు భూమి మీద ఉన్నప్పుడు ఇటువంటి సమస్య వచ్చినప్పుడు ఏమి పాటించారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకుంటే ఆ కాలానికి తగ్గట్లుగా, తరానికి తగ్గట్లుగా దానిని అక్కడ కూడా అప్లై చెయ్యొచ్చట.:)
అందుకే పాటలో చెప్పారు,
"అపుడు అపుడూ గతమే వెతుకు సుడిలో పడితే సలహా అడుగూ..
గడిచిన రోజులు తలవడమెందుకు ఏం లాభం అనకూ."
ముఖ్యంగా నాకు ఈ పాటలో నచ్చిన వాక్యాలంటే
"నిన్నంటే ఎన్నో ప్రశ్నల భారం మోస్తూ నడిచిన కాలం.
వెన్నంటే ఆ బరువేగా చూపించింది నేడీ తీరం.
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం.
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం."
అయినా అసలు ఏ పదం గురించి చెప్పాలి..? ఏ వాక్యం గురించి చెప్పాలి. మీరే చెప్పండి.
"ఏ దారమూ పంపందే వెళ్లదే ఆ మబ్బుదాకా గాలిపటం..
ఏ మార్గమూ ఏనాడూ మరవదే ఈ మట్టి తో తన చుట్టరికం.."
ఎంత బాగంటుంది కదా.. నిజమే, ఈ ప్రపంచంలో ఏదీ కూడా తన బేస్ ని మర్చిపోదు. మనుషులే ప్రతి దాంట్లో ముందుంటారు. మర్చిపోయే విషయంలో కూడా..
మనుషులు అంతరిక్షంలో కి వెళ్లారు, చందమామని ముద్దాడి వచ్చారు అంటే అది కేవలం సాంకేతిక పరిఙ్ఞానం మరియు సాధించాలి అన్న తపన అని తెలుసు. ఇలా చిన్నప్పుడు అన్నం తినకపోతే అమ్మ చందమామని చూపించి "దాయి దాయి" అని పిలిచినప్పుడు కలిగిన ఇష్టం అని తెలియదు.
అదేంటో పాట విన్న ప్రతి సారి కొత్త అర్థాన్ని ఇవ్వడం అంటే ఏంటో అనుకున్నాను. కానీ ఇలా ఇప్పటికే ఒక నిర్వచనం కలిగి ఉన్న విషయాలకి మళ్లీ కొత్త నిర్వచనం ఇస్తారని మాత్రం తెలియదు.
లక్షంటే తనకై తానే వెనకకు జరిగిన ఒకటికి అర్థం..
ఆ ఒకటే లేకుంటే సున్నాలెన్నున్నా ఎందుకు వ్యర్ధం..
గుహల్లోనే మన జీవితాలని గడిపి రాళ్లతోనే మిగిలిపోవాల్సిన మనం ఇలా సుఖ సౌఖ్యాలతో జీవించే స్థాయికి ఎదిగాం అంటే అసలు ఈ ఆశలకి ఆలోచనలకి మొదలు ఎక్కడ ఉండుంటుందంటారు..? కాస్త తెలిస్తే చెబుదురూ..:))
ఈ పాటలో మరో గొప్ప విషయం ఏమిటంటే.. Picturisation కూడా చాలా బాగుంటుంది. పాట అంతా.. ఒక అమ్మాయి పుట్టినప్పటి నుండీ పెళ్లయ్యి, అమ్మ అయ్యి, అమ్మమ్మ కూడా అయినంత వరకూ చూపిస్తారు. కానీ ఎక్కడా ఆ అమ్మాయి ముఖం కూడా చూపించరు.. చాలా కొత్తగా అనిపించింది:))
YouTube Links:
http://www.youtube.com/watch?v=sAuXk3RBJPM
http://www.youtube.com/watch?v=9U5owvrCVF8
నేనైతే ఎక్కువగా చూడలేదు కానీ, తెలిసిన వారు చెబితే అనుకున్నాను సీరియల్స్ కూడా ఇంత మంచిగా ఉంటాయా అని. సీరియల్ గురించి విస్తుపోవడం ఒక వంతైతే, ఒక అమ్మాయినో, అబ్బాయినో పెట్టి వెనకాల 20 మందిని పెట్టి సీరియల్ పేరుని పది సార్లు రాగయుక్తంగా పాడించేసి(ఆడించేసి) పాట అయిపోయిందనిపించే సాహిత్యం ఉంటున్న ఈ రోజుల్లో ఇంత మంచి పాట విని ఆశ్చర్యం ఆనందం రెండు ఒకే సారి కలగడం రెండో వంతు. ఈ పాట మీద ఆసక్తితో మన గూగులమ్మని అడిగి చూశాను. అందులో ఈ పాట గురించిన ఒక వీడియో చూశాను. అందులో సిరివెన్నెల గారు ఏమన్నారంటే " ఏదైనా సినిమాలో పాట అయితే కొన్ని సార్లు వినేసి, మళ్లీ కొత్త పాటల మోజులో పడిపోతాం. కానీ సీరియల్ కోసం రాసిన పాట అయితే 365 రోజులు ప్రతి ఇంట్లో వినాల్సి వస్తుంది. మరి ఆ పాట విన్న ప్రతి సారీ కొత్త అర్థాన్ని వినిపించగలగాలి. అదే ఈ నా ప్రయత్నం.."
నాకైతే సిరివెన్నెల గారు నూరు శాతం తను కోరుకున్నది సాధించారు అనిపించింది. కావాలంటే మీరే చూడండి..
పల్లవి :
ఏ దారమూ పంపందే వెళ్లదే ఆ మబ్బుదాకా గాలిపటం..
ఏ మార్గమూ ఏనాడూ మరవదే ఈ మట్టి తో తన చుట్టరికం..
ఉన్నపాటుగా.. కలగలేదుగా.. చందమామనే చేరే ఙ్ఞానం.
చిన్ననాటనే.. మొదలయిందిగా.. దాయి దాయనే ఊహా గానం.
నిన్నంటే ఎన్నో ప్రశ్నల భారం మోస్తూ నడిచిన కాలం.
వెన్నంటే ఆ బరువేగా చూపించింది నేడీ తీరం.
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం.
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం.
చరణం:
అపుడు అపుడూ గతమే వెతుకు సుడిలో పడితే సలహా అడుగూ..
గడిచిన రోజులు తలవడమెందుకు ఏం లాభం అనకూ..
ఏ దిక్కులు తోచని చిక్కుల దారిని దాటిన
నాటి స్మృతి చూపద నీ ప్రగతి..
లక్షంటే తనకై తానే వెనకకు జరిగిన ఒకటికి అర్థం..
ఆ ఒకటే లేకుంటే సున్నాలెన్నున్నా ఎందుకు వ్యర్ధం..
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం.
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం.
చరణం:
గుహలే గృహమై ఒదిగే బ్రతుకు మహలే నెలవై ఎదిగే వరకు
ఏ ఆలోచన వేసిందో కద ఎపుడో ముందడుగూ..
ఆ రాతియుగాలను నేటి సుఖాలుగ
మలచిన ఆశలకు మొదలేదో అడుగూ..
వేగంగా రివ్వూరివ్వున గాల్లో దూసుకు పోయే బాణం
తననొదిలిన విల్లేదంటే ఏమో అంటే చేరదు గమ్యం.
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం.
మనం ఎంత ఎత్తుకి ఎదిగినా,అంతరిక్షం లోకి వెళ్లినా, ఒకప్పుడు నిలబడ్డ నేలని, ఆ అనుభవాలని మర్చిపోవద్దు అని ఎంత సున్నితంగా చెప్పారో.. నేను చూసిన వీడియోలోనే చెప్పారు సిరివెన్నెల. మన తరువాత తరాలు అంతరిక్షంలోకి వెళ్లిపోయి, అక్కడే వేరు వేరు గ్రహాల్లోనో, అక్కడ కూడా స్థలం సరిపోకపోతే శాటిలైట్స్ లోనే నివాసాలు ఏర్పరుచుకుని ఉండిపోవచ్చు. మరి అప్పుడు వారికి ఏ విషయంలో అయినా అనుమానాలు సందేహాలు వగైరా వస్తే వెంటనే అప్పుడెప్పుడో మన అమ్మమ్మలు తాతయ్యలు భూమి మీద ఉన్నప్పుడు ఇటువంటి సమస్య వచ్చినప్పుడు ఏమి పాటించారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకుంటే ఆ కాలానికి తగ్గట్లుగా, తరానికి తగ్గట్లుగా దానిని అక్కడ కూడా అప్లై చెయ్యొచ్చట.:)
అందుకే పాటలో చెప్పారు,
"అపుడు అపుడూ గతమే వెతుకు సుడిలో పడితే సలహా అడుగూ..
గడిచిన రోజులు తలవడమెందుకు ఏం లాభం అనకూ."
ముఖ్యంగా నాకు ఈ పాటలో నచ్చిన వాక్యాలంటే
"నిన్నంటే ఎన్నో ప్రశ్నల భారం మోస్తూ నడిచిన కాలం.
వెన్నంటే ఆ బరువేగా చూపించింది నేడీ తీరం.
నేడంటే ఎన్నో నిన్నలు సంపాదించిన అనుభవసారం.
ఆ మాటే మళ్లీ కొత్తగ చెబుతుందీ అమ్మమ్మ డాట్ కాం."
అయినా అసలు ఏ పదం గురించి చెప్పాలి..? ఏ వాక్యం గురించి చెప్పాలి. మీరే చెప్పండి.
"ఏ దారమూ పంపందే వెళ్లదే ఆ మబ్బుదాకా గాలిపటం..
ఏ మార్గమూ ఏనాడూ మరవదే ఈ మట్టి తో తన చుట్టరికం.."
ఎంత బాగంటుంది కదా.. నిజమే, ఈ ప్రపంచంలో ఏదీ కూడా తన బేస్ ని మర్చిపోదు. మనుషులే ప్రతి దాంట్లో ముందుంటారు. మర్చిపోయే విషయంలో కూడా..
మనుషులు అంతరిక్షంలో కి వెళ్లారు, చందమామని ముద్దాడి వచ్చారు అంటే అది కేవలం సాంకేతిక పరిఙ్ఞానం మరియు సాధించాలి అన్న తపన అని తెలుసు. ఇలా చిన్నప్పుడు అన్నం తినకపోతే అమ్మ చందమామని చూపించి "దాయి దాయి" అని పిలిచినప్పుడు కలిగిన ఇష్టం అని తెలియదు.
అదేంటో పాట విన్న ప్రతి సారి కొత్త అర్థాన్ని ఇవ్వడం అంటే ఏంటో అనుకున్నాను. కానీ ఇలా ఇప్పటికే ఒక నిర్వచనం కలిగి ఉన్న విషయాలకి మళ్లీ కొత్త నిర్వచనం ఇస్తారని మాత్రం తెలియదు.
లక్షంటే తనకై తానే వెనకకు జరిగిన ఒకటికి అర్థం..
ఆ ఒకటే లేకుంటే సున్నాలెన్నున్నా ఎందుకు వ్యర్ధం..
గుహల్లోనే మన జీవితాలని గడిపి రాళ్లతోనే మిగిలిపోవాల్సిన మనం ఇలా సుఖ సౌఖ్యాలతో జీవించే స్థాయికి ఎదిగాం అంటే అసలు ఈ ఆశలకి ఆలోచనలకి మొదలు ఎక్కడ ఉండుంటుందంటారు..? కాస్త తెలిస్తే చెబుదురూ..:))
ఈ పాటలో మరో గొప్ప విషయం ఏమిటంటే.. Picturisation కూడా చాలా బాగుంటుంది. పాట అంతా.. ఒక అమ్మాయి పుట్టినప్పటి నుండీ పెళ్లయ్యి, అమ్మ అయ్యి, అమ్మమ్మ కూడా అయినంత వరకూ చూపిస్తారు. కానీ ఎక్కడా ఆ అమ్మాయి ముఖం కూడా చూపించరు.. చాలా కొత్తగా అనిపించింది:))
YouTube Links:
http://www.youtube.com/watch?v=sAuXk3RBJPM
http://www.youtube.com/watch?v=9U5owvrCVF8
Wednesday, August 18, 2010
నీదో కాదో రాసున్న చిరునామా..
ఆకాశం నాభి నుండి పరుగు పరుగున కిందికి దూకే వాన.. నేల తల్లి పొత్తిళ్ల లోకి పసి బిడ్డలా ఒదిగి పోయే వాన; ఒక్కో సారి అతి సుకుమారంగా, ఒక్కో సారి భయంకరంగా, మరో సారి బాధ్యతలా.
మీరూహించింది నిజమే.. ఇప్పుడు మనం "వాన" చిత్రం లోని పాటను గుర్తు చేసుకోబోతున్నాం.. ఈ మధ్యనే సిరివెన్నెల గారు ఒక interview లో చెప్పిన మాటలు (కొన్ని మార్పులతో): "ప్రేమ అనబడే ఈ అర్థం లేని భావాన్ని ఎందులో అని చూపించగలం..? ఎన్నో రకాల ప్రేమలు ఉన్నాయి. తల్లి కొడుకుల మధ్య, అన్నదమ్ముల మధ్య, తండ్రి కూతురి మధ్య, భార్యభర్తల మధ్య. ఇవన్నీ ప్రేమలే.. నిజానికి ప్రేమ అనేది రంగు రూపు లేని ఒక ఫీలింగ్. అందుకే ప్రేమను వర్ణించడానికి నేను తీసుకునే వస్తువులు సాధ్యమైనంత వరకు ప్రకృతిలోంచి పుట్టినవై ఉంటాయి. చినుకు, ఆకాశం, నేల, గాలి, చెట్టు, ఆకు, పువ్వు, కాయ వీటన్నిటిల్లో కూడా ప్రేమ ఉంటుంది. ఇవన్నీ ప్రేమకు స్వరూపాలే."
మరి వాన లో వర్ణించిన ప్రేమ ఎలా ఉందో చూద్దామా.!
ఎదుట నిలిచింది చూడు..జలతారు వెన్నెలేమో...
ఎదను తడిమింది నేడు.. చినుకంటి చిన్నదేమో...
మైమరచి పోయా మాయలో...
ప్రాణమంత మీటుతుంతే.. వాన వీణలా... "ఎదుట నిలిచింది"
నిజం లాంటి ఈ స్వప్నం ఎలా పట్టి ఆపాలి...
కలే అయితె ఆ నిజం ఎలా తట్టుకోవాలీ....
ఔనో కాదో అడగకంది నా మౌనం...
చెలివో శిలవో తెలియకుంది నీ రూపం...
చెలిమి బంధమల్లుకుందే.. జన్మ ఖైదులా..ఆ.. "ఎదుట నిలిచింది"
నిన్నే చేరుకోలేకా ఎటెళ్లిందొ నా లేఖా...
వినేవారు లేకా విసుక్కుంది నా కేకా..
నీదో కాదో రాసున్న చిరునామా...
ఉందో లేదో ఆ చోట నా ప్రేమ...
వరం లాంటి శాపమేదో.. సొంతమైందిలా..ఆ... "ఎదుట నిలిచింది"
ఎక్కడో విన్నాను, ప్రేమంటే ఒక తీపి బాధ అట. ఈ పాట వింటే అది నిజమేనేమో అనిపిస్తుంది.. అంతటి తియ్యని ప్రేమలోని బాధని, కలో నిజమో తెలియని అయోమయాన్ని చాలా అందంగా.. అందమైన పదాలతో వర్ణించారు. వింటున్నంత సేపూ, విన్న తరువాత కూడా చాలా సమయం మనసంతా ఏదో తెలియని హాయితో నిండి పోయి ఉంటుంది. కారణం.. పదాల అల్లిక కొంత అయితే, ఆ అల్లికకు అందించిన సంగీతం, గానం ఇంకా అద్భుతం.
ఈ పాటలో చాలా గొప్ప గొప్ప పదాలు, గంభీరమైన పదాలు అంటూ ఏవీ లేవు. చాలా మామూలు పదాలతో ఇంతటి అందాన్ని సృష్టించారు సిరివెన్నెల. ముఖ్యంగా తన ప్రేమ ప్రియురాలి వరకూ చేరిందా లేదా అన్న అనుమానం/ అయోమయం ఎంత చక్కా చెప్పారంటే..
"నిన్నే చేరుకోలేకా ఎటెళ్లిందొ నా లేఖా...
వినేవారు లేకా విసుక్కుంది నా కేకా..
నీదో కాదో రాసున్న చిరునామా...
ఉందో లేదో ఆ చోట నా ప్రేమ..."
నిజంగా అద్భుతం..:) మనసుకు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది వింటున్నంత సేపూ..
కలో నిజమో తెలియని సందిగ్ధ స్థితి..
"నిజం లాంటి ఈ స్వప్నం ఎలా పట్టి ఆపాలి...
కలే అయితె ఆ నిజం ఎలా తట్టుకోవాలీ...."
"చెలిమి బంధమల్లుకుందే.. జన్మ ఖైదులా" చెలిమి బంధం జన్మ ఖైదట.. అసలు అలా వర్ణించాలన్న ఆలోచన ఎలా వచిందబ్బా..
అన్ని రకాల పాటలు ఎంత అలవోకగా రాసేస్తారో సిరివెన్నెల గారు. ఆ పాత్ర లోకి దూరిపోయి రాస్తే తప్ప ఇంత అందమైన పాటలు రావు మరి..
మీరూహించింది నిజమే.. ఇప్పుడు మనం "వాన" చిత్రం లోని పాటను గుర్తు చేసుకోబోతున్నాం.. ఈ మధ్యనే సిరివెన్నెల గారు ఒక interview లో చెప్పిన మాటలు (కొన్ని మార్పులతో): "ప్రేమ అనబడే ఈ అర్థం లేని భావాన్ని ఎందులో అని చూపించగలం..? ఎన్నో రకాల ప్రేమలు ఉన్నాయి. తల్లి కొడుకుల మధ్య, అన్నదమ్ముల మధ్య, తండ్రి కూతురి మధ్య, భార్యభర్తల మధ్య. ఇవన్నీ ప్రేమలే.. నిజానికి ప్రేమ అనేది రంగు రూపు లేని ఒక ఫీలింగ్. అందుకే ప్రేమను వర్ణించడానికి నేను తీసుకునే వస్తువులు సాధ్యమైనంత వరకు ప్రకృతిలోంచి పుట్టినవై ఉంటాయి. చినుకు, ఆకాశం, నేల, గాలి, చెట్టు, ఆకు, పువ్వు, కాయ వీటన్నిటిల్లో కూడా ప్రేమ ఉంటుంది. ఇవన్నీ ప్రేమకు స్వరూపాలే."
మరి వాన లో వర్ణించిన ప్రేమ ఎలా ఉందో చూద్దామా.!
ఎదుట నిలిచింది చూడు..జలతారు వెన్నెలేమో...
ఎదను తడిమింది నేడు.. చినుకంటి చిన్నదేమో...
మైమరచి పోయా మాయలో...
ప్రాణమంత మీటుతుంతే.. వాన వీణలా... "ఎదుట నిలిచింది"
నిజం లాంటి ఈ స్వప్నం ఎలా పట్టి ఆపాలి...
కలే అయితె ఆ నిజం ఎలా తట్టుకోవాలీ....
ఔనో కాదో అడగకంది నా మౌనం...
చెలివో శిలవో తెలియకుంది నీ రూపం...
చెలిమి బంధమల్లుకుందే.. జన్మ ఖైదులా..ఆ.. "ఎదుట నిలిచింది"
నిన్నే చేరుకోలేకా ఎటెళ్లిందొ నా లేఖా...
వినేవారు లేకా విసుక్కుంది నా కేకా..
నీదో కాదో రాసున్న చిరునామా...
ఉందో లేదో ఆ చోట నా ప్రేమ...
వరం లాంటి శాపమేదో.. సొంతమైందిలా..ఆ... "ఎదుట నిలిచింది"
ఎక్కడో విన్నాను, ప్రేమంటే ఒక తీపి బాధ అట. ఈ పాట వింటే అది నిజమేనేమో అనిపిస్తుంది.. అంతటి తియ్యని ప్రేమలోని బాధని, కలో నిజమో తెలియని అయోమయాన్ని చాలా అందంగా.. అందమైన పదాలతో వర్ణించారు. వింటున్నంత సేపూ, విన్న తరువాత కూడా చాలా సమయం మనసంతా ఏదో తెలియని హాయితో నిండి పోయి ఉంటుంది. కారణం.. పదాల అల్లిక కొంత అయితే, ఆ అల్లికకు అందించిన సంగీతం, గానం ఇంకా అద్భుతం.
ఈ పాటలో చాలా గొప్ప గొప్ప పదాలు, గంభీరమైన పదాలు అంటూ ఏవీ లేవు. చాలా మామూలు పదాలతో ఇంతటి అందాన్ని సృష్టించారు సిరివెన్నెల. ముఖ్యంగా తన ప్రేమ ప్రియురాలి వరకూ చేరిందా లేదా అన్న అనుమానం/ అయోమయం ఎంత చక్కా చెప్పారంటే..
"నిన్నే చేరుకోలేకా ఎటెళ్లిందొ నా లేఖా...
వినేవారు లేకా విసుక్కుంది నా కేకా..
నీదో కాదో రాసున్న చిరునామా...
ఉందో లేదో ఆ చోట నా ప్రేమ..."
నిజంగా అద్భుతం..:) మనసుకు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది వింటున్నంత సేపూ..
కలో నిజమో తెలియని సందిగ్ధ స్థితి..
"నిజం లాంటి ఈ స్వప్నం ఎలా పట్టి ఆపాలి...
కలే అయితె ఆ నిజం ఎలా తట్టుకోవాలీ...."
"చెలిమి బంధమల్లుకుందే.. జన్మ ఖైదులా" చెలిమి బంధం జన్మ ఖైదట.. అసలు అలా వర్ణించాలన్న ఆలోచన ఎలా వచిందబ్బా..
అన్ని రకాల పాటలు ఎంత అలవోకగా రాసేస్తారో సిరివెన్నెల గారు. ఆ పాత్ర లోకి దూరిపోయి రాస్తే తప్ప ఇంత అందమైన పాటలు రావు మరి..
Tuesday, August 3, 2010
సిరివెన్నెల - పట్టుదల
నిన్న రాత్రి ఈటీవీ లో బాలు గారి ఆధ్వర్యంలో నిర్వహించే "పాడుతా తీయగా" కార్యక్రమం చూశాను. సిరివెన్నెల గారు అతిథి.. మొదటగా, నాకు ఈ విషయం చెప్పి కార్యక్రమం చూడమని చెప్పిన నా ఫ్రెండ్ నాగేంద్రకు ధన్యవాదాలు. (సాధారణం గా టీవీ ఎక్కువగా చూడకపోవడం వల్ల నాకు లోక ఙ్ఞానం కొంచెం తక్కువ :) ).
ఆ కార్యక్రమంలో ఒకతను పాడిన పాట ఇంకా నా మదిలో తిరుగుతూనే ఉంది. 'పట్టుదల ' చిత్రం లోని "ఎప్పుడూ.. ఒప్పుకోవద్దురా ఓటమి". ఈ పాట చాలా మందికి తెలిసే ఉంటుంది. నా చిన్నప్పుడు ఎప్పుడో విన్నట్టు గుర్తు.. మళ్లీ నిన్న విన్నాను. ఆ చిత్రం చూసినట్లు కూడా నాకు గుర్తు లేదు. ఈ పాట పాడిన తరువాత, సిరివెన్నెల గారు ఈ పాటకి సంబంధించిన కొన్ని ఙ్ఞాపకాలని ప్రేక్షకులతో పంచుకున్నారు. పాట ఈ విధంగా సాగుతుంది.
ఎప్పుడూ.. ఒప్పుకోవద్దురా ఓటమి..
ఎప్పుడూ.. వదులుకోవద్దురా ఓరిమి..
విశ్రమించవద్దు ఏ క్షణం..
విస్మరించవద్దు నిర్ణయం..
అప్పుడే నీ జయం నిశ్చయం రా.. "ఎప్పుడూ"
నొప్పి లేని నిమిషమేది జననమైన మరణమైన జీవితాన అడుగు అడుగునా..
నీరసించి నిలిచి పోతె నిమిషమైన నీది కాదు బ్రతుకు అంటె నిత్య ఘర్షణా..
దేహముంది ప్రాణముంది నెత్తురుంది సత్తువుంది ఇంతకన్న సైన్యముండునా..
ఆశ నీకు అస్త్రమౌను శ్వాస నీకు శస్త్రమౌను
ఆశయమ్ము సారధౌనురా.. (దీక్ష కన్న సారధెవరురా)..
నిరంతరం ప్రయత్నమున్నదా.. నిరాశకే నిరాశ పుట్టదా..
ఆయువంటు ఉన్న వరకు చావు కూడ నెగ్గలేదు శవము పైనె గెలుపు చాటదా..
(నిన్ను మించి శక్తి ఏది నీకె నువ్వు బాసటయ్యితే..) "ఎప్పుడూ"
నింగి ఎంత గొప్పదైన రివ్వుమన్న గువ్వపిల్ల రెక్క ముందు తక్కువేనురా..
సంద్రమెంత పెద్దదైన ఈదుతున్న చేపపిల్ల మొప్ప ముందు చిన్నదేనురా..
పశ్చిమాన పొంచి ఉండి రవిని మింగు అసుర సంధ్య ఒక్కనాడు నెగ్గలేదురా..
(పిడుగు వంటి పిడికిలెత్తి ఉరుము వల్లె హుంకరిస్తె దిక్కులన్ని పిక్కటిల్లురా.. )
గుటక పడని అగ్నిగుండం సాగరాన్ని ఈదుకుంటు తూరుపింట తేలుతుందిరా..
(ఆశయాల అశ్వమెక్కి అదుపులేని కదను తొక్కి అవధులన్ని అధిగమించరా.. )
నిశా విలాసమెంత సేపురా.. ఉషోదయాన్ని ఎవ్వడాపురా..
(త్రివిక్రమా పరాక్రమించరా.. విశాల విశ్వమాక్రమించరా...)
రగులుతున్న గుండె కూడ సూర్యగోళమంటిదేనురా..
(జలధి సైతమార్పలేని జ్వాల వోలె ప్రజ్వలించరా..) "ఎప్పుడూ"
ఇక ఈ పాటకి సంబంధించి సిరివెన్నెల గారి ఙ్ఞాపకాల విషయానికి వస్తే, మొదటగా సిరివెన్నెల గారు పై విధంగా పాట రాసి ఇచ్చారంట. కానీ, ఆ చిత్ర నిర్మాత గారు ఈ పాటలో కొన్ని వాక్యాలు మార్చి ఇమ్మని చెప్పారంట.సాధారణంగా ఎవరితోనూ గొడవ పడని సిరివెన్నెల గారు ఈ పాట గురించి ఆ చిత్ర నిర్మాతతో గొడవ పెట్టుకున్నంత పని చేశారంట. ఈ పాటలో ఏదైనా మార్చాల్సి వస్తే ఆ చిత్రంలోని తన పాటలు అన్నీ తీసెయ్యమని చెప్పారంట (ఆ చిత్రం లో అన్ని పాటలు సిరివెన్నెల గారే రాశారు(ట)). కానీ చివరికి నిర్మాత గారు చెప్పినట్లుగానే మార్చాల్సి వచ్చిందట. బ్రాకెట్లలో పెట్టినవి మారిన వాక్యాలే.
పాట భావానికి వస్తే, నిజానికి నాకు ఈ పాట ఏ సందర్భంలో వస్తుందో కూడా తెలియదు. కానీ వినగానే ఏదో తెలియని ఉద్రేకం.. ఇంకేదో.. ఏమో చెప్పలేకపోతున్నాను. ఏదో సాధించెయ్యగలను అన్న నమ్మకం. పదాల ఇంద్రజాలపు కెరటం ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడి నా మీదకి వచ్చి నన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తున్న భావన.
"నొప్పి లేని నిమిషమేది జననమైన మరణమైన జీవితాన అడుగు అడుగునా.."
ఎంత చేదు సత్యం కదా! జననం నుండి మరణం వరకూ ప్రతి విషయంలో ఏదో ఒక విధంగా కష్టాలు కలుగుతూనే ఉంటాయి. అలా అని నీరసించిపోతే.. ఇంక మనకంటూ ఏదీ మిగలదు. అసలు బ్రతుకంటేనే నిత్య ఘర్షణ.. అద్భుతమైన వర్ణన.
"దేహముంది ప్రాణముంది నెత్తురుంది సత్తువుంది ఇంతకన్న సైన్యముండునా"
మనకి దేవుడు అన్నీ సమకూర్చినా, ఇంకా ఏదో తక్కువ చేశాడని నిందిస్తూ ఉంటాం.. దేన్నీ సాధించకపోడానికి వంద కారణాలు వెతుక్కుంటాం.. కానీ ఏ అవయవ లోపం లేకుండా.. అన్నీ చెయ్యగలిగే స్థితిలో ఉన్నాం అంటే మనం ఎంత అదృష్టవంతులమో గుర్తించం.. దేహం, ప్రాణం, నెత్తురు, సత్తువ వీటన్నిటికన్నా గొప్ప సైన్యం ఉండదట. ఆశ అస్త్రం.. శ్వాస శస్త్రం.. నీ ఆశయం నిన్ను నడిపే సారథి. అద్భుతం కదూ!. నీ నిరంతర ప్రయత్నంతో నిరాశకే నిరాశ పుడుతుందట. నీకు ఆయువున్నంత వరకూ.. నీపై చావు కూడా నెగ్గలేదు. కేవలం నీ శవం పైనే తన గెలుపు చాటుకోగలదు.
"నింగి ఎంత గొప్పదైన రివ్వుమన్న గువ్వపిల్ల రెక్క ముందు తక్కువేనురా..
సంద్రమెంత పెద్దదైన ఈదుతున్న చేపపిల్ల మొప్ప ముందు చిన్నదేనురా..
పశ్చిమాన పొంచి ఉండి రవిని మింగు అసుర సంధ్య ఒక్కనాడు నెగ్గలేదురా..
గుటక పడని అగ్నిగుండం సాగరాన్ని ఈదుకుంటు తూరుపింట తేలుతుందిరా.."
ఈ వాక్యాలకి నా వ్యాఖ్యానం ఏదిచ్చినా, వాటి అందాన్ని/భావాన్ని తక్కువ చేసినదాన్నే అవుతానని భయమేస్తుంది.. అంత బాగా నచ్చాయి నాకు ఈ వాక్యాలు.అత్యద్భుతం..అంత గొప్ప గగనం ముందు, చిన్న చిన్న రెక్కలతో ఎగిరే గువ్వ పిల్లల రెక్క గొప్పట. మరి అవి, గగనం అంత పెద్దగా ఉంది కదా, మనం ఎగరలేములే అని గూడులోనే కూర్చోవు కదా..! సముద్రం ఎంత పెద్దదైనా, చిన్న చిన్న మొప్పలతో ఈదుతున్న చేప పిల్లల ముందు.. కాదు కాదు.. ఆ చేప పిల్లల మొప్పల ముందు ఆ సముద్రం కూడా చిన్నదేనట. సూర్యాస్తమయాన్ని ఇలా కూడా వర్ణించొచ్చని నాకు ఇంత వరకూ తెలియదు. ఆ సూర్యభగవానుడిని మింగడానికి అసుర సంధ్య పొంచి ఉంటుందట పడమర దిశలో.. కానీ.. ఆ అసుర సంధ్య, ఏరోజూ నెగ్గలేదట, ఎందుకనగా.. ఆ భాస్కరుడు మండుతున్న అగ్నిగోళమై సముద్రాలనీదుకుంటూ... తూరుపింట తేలుతాడట.. ఇది సూర్యోదయం.. సూర్యోదయాన్ని ఇలా కూడా వర్ణించొచ్చన్న విషయం కూడా తెలియదు.. ఆ నిశి ఎంతసేపు అలా ఆడుకుంటుంది..? ఎవ్వరూ ఆపలేని ఉషోదయం నిశి తలుపులు మూసేస్తుందిగా.. మన రగులుతున్న గుండె కూడా ఒక సూర్యగోళం లాంటిదేనట.. మరి, అగాధాల అసుర సంధ్యలు మనల్ని మింగడానికి ప్రయత్నించినా.. కష్టాల సంద్రాల్ని ఈదుకుంటూ తూరుపు విజయాలనందుకోవాలి.. అదే కదా జీవిత పరమార్థం.. ఏమంటారు...!!
ఆ కార్యక్రమంలో ఒకతను పాడిన పాట ఇంకా నా మదిలో తిరుగుతూనే ఉంది. 'పట్టుదల ' చిత్రం లోని "ఎప్పుడూ.. ఒప్పుకోవద్దురా ఓటమి". ఈ పాట చాలా మందికి తెలిసే ఉంటుంది. నా చిన్నప్పుడు ఎప్పుడో విన్నట్టు గుర్తు.. మళ్లీ నిన్న విన్నాను. ఆ చిత్రం చూసినట్లు కూడా నాకు గుర్తు లేదు. ఈ పాట పాడిన తరువాత, సిరివెన్నెల గారు ఈ పాటకి సంబంధించిన కొన్ని ఙ్ఞాపకాలని ప్రేక్షకులతో పంచుకున్నారు. పాట ఈ విధంగా సాగుతుంది.
ఎప్పుడూ.. ఒప్పుకోవద్దురా ఓటమి..
ఎప్పుడూ.. వదులుకోవద్దురా ఓరిమి..
విశ్రమించవద్దు ఏ క్షణం..
విస్మరించవద్దు నిర్ణయం..
అప్పుడే నీ జయం నిశ్చయం రా.. "ఎప్పుడూ"
నొప్పి లేని నిమిషమేది జననమైన మరణమైన జీవితాన అడుగు అడుగునా..
నీరసించి నిలిచి పోతె నిమిషమైన నీది కాదు బ్రతుకు అంటె నిత్య ఘర్షణా..
దేహముంది ప్రాణముంది నెత్తురుంది సత్తువుంది ఇంతకన్న సైన్యముండునా..
ఆశ నీకు అస్త్రమౌను శ్వాస నీకు శస్త్రమౌను
ఆశయమ్ము సారధౌనురా.. (దీక్ష కన్న సారధెవరురా)..
నిరంతరం ప్రయత్నమున్నదా.. నిరాశకే నిరాశ పుట్టదా..
ఆయువంటు ఉన్న వరకు చావు కూడ నెగ్గలేదు శవము పైనె గెలుపు చాటదా..
(నిన్ను మించి శక్తి ఏది నీకె నువ్వు బాసటయ్యితే..) "ఎప్పుడూ"
నింగి ఎంత గొప్పదైన రివ్వుమన్న గువ్వపిల్ల రెక్క ముందు తక్కువేనురా..
సంద్రమెంత పెద్దదైన ఈదుతున్న చేపపిల్ల మొప్ప ముందు చిన్నదేనురా..
పశ్చిమాన పొంచి ఉండి రవిని మింగు అసుర సంధ్య ఒక్కనాడు నెగ్గలేదురా..
(పిడుగు వంటి పిడికిలెత్తి ఉరుము వల్లె హుంకరిస్తె దిక్కులన్ని పిక్కటిల్లురా.. )
గుటక పడని అగ్నిగుండం సాగరాన్ని ఈదుకుంటు తూరుపింట తేలుతుందిరా..
(ఆశయాల అశ్వమెక్కి అదుపులేని కదను తొక్కి అవధులన్ని అధిగమించరా.. )
నిశా విలాసమెంత సేపురా.. ఉషోదయాన్ని ఎవ్వడాపురా..
(త్రివిక్రమా పరాక్రమించరా.. విశాల విశ్వమాక్రమించరా...)
రగులుతున్న గుండె కూడ సూర్యగోళమంటిదేనురా..
(జలధి సైతమార్పలేని జ్వాల వోలె ప్రజ్వలించరా..) "ఎప్పుడూ"
ఇక ఈ పాటకి సంబంధించి సిరివెన్నెల గారి ఙ్ఞాపకాల విషయానికి వస్తే, మొదటగా సిరివెన్నెల గారు పై విధంగా పాట రాసి ఇచ్చారంట. కానీ, ఆ చిత్ర నిర్మాత గారు ఈ పాటలో కొన్ని వాక్యాలు మార్చి ఇమ్మని చెప్పారంట.సాధారణంగా ఎవరితోనూ గొడవ పడని సిరివెన్నెల గారు ఈ పాట గురించి ఆ చిత్ర నిర్మాతతో గొడవ పెట్టుకున్నంత పని చేశారంట. ఈ పాటలో ఏదైనా మార్చాల్సి వస్తే ఆ చిత్రంలోని తన పాటలు అన్నీ తీసెయ్యమని చెప్పారంట (ఆ చిత్రం లో అన్ని పాటలు సిరివెన్నెల గారే రాశారు(ట)). కానీ చివరికి నిర్మాత గారు చెప్పినట్లుగానే మార్చాల్సి వచ్చిందట. బ్రాకెట్లలో పెట్టినవి మారిన వాక్యాలే.
పాట భావానికి వస్తే, నిజానికి నాకు ఈ పాట ఏ సందర్భంలో వస్తుందో కూడా తెలియదు. కానీ వినగానే ఏదో తెలియని ఉద్రేకం.. ఇంకేదో.. ఏమో చెప్పలేకపోతున్నాను. ఏదో సాధించెయ్యగలను అన్న నమ్మకం. పదాల ఇంద్రజాలపు కెరటం ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడి నా మీదకి వచ్చి నన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తున్న భావన.
"నొప్పి లేని నిమిషమేది జననమైన మరణమైన జీవితాన అడుగు అడుగునా.."
ఎంత చేదు సత్యం కదా! జననం నుండి మరణం వరకూ ప్రతి విషయంలో ఏదో ఒక విధంగా కష్టాలు కలుగుతూనే ఉంటాయి. అలా అని నీరసించిపోతే.. ఇంక మనకంటూ ఏదీ మిగలదు. అసలు బ్రతుకంటేనే నిత్య ఘర్షణ.. అద్భుతమైన వర్ణన.
"దేహముంది ప్రాణముంది నెత్తురుంది సత్తువుంది ఇంతకన్న సైన్యముండునా"
మనకి దేవుడు అన్నీ సమకూర్చినా, ఇంకా ఏదో తక్కువ చేశాడని నిందిస్తూ ఉంటాం.. దేన్నీ సాధించకపోడానికి వంద కారణాలు వెతుక్కుంటాం.. కానీ ఏ అవయవ లోపం లేకుండా.. అన్నీ చెయ్యగలిగే స్థితిలో ఉన్నాం అంటే మనం ఎంత అదృష్టవంతులమో గుర్తించం.. దేహం, ప్రాణం, నెత్తురు, సత్తువ వీటన్నిటికన్నా గొప్ప సైన్యం ఉండదట. ఆశ అస్త్రం.. శ్వాస శస్త్రం.. నీ ఆశయం నిన్ను నడిపే సారథి. అద్భుతం కదూ!. నీ నిరంతర ప్రయత్నంతో నిరాశకే నిరాశ పుడుతుందట. నీకు ఆయువున్నంత వరకూ.. నీపై చావు కూడా నెగ్గలేదు. కేవలం నీ శవం పైనే తన గెలుపు చాటుకోగలదు.
"నింగి ఎంత గొప్పదైన రివ్వుమన్న గువ్వపిల్ల రెక్క ముందు తక్కువేనురా..
సంద్రమెంత పెద్దదైన ఈదుతున్న చేపపిల్ల మొప్ప ముందు చిన్నదేనురా..
పశ్చిమాన పొంచి ఉండి రవిని మింగు అసుర సంధ్య ఒక్కనాడు నెగ్గలేదురా..
గుటక పడని అగ్నిగుండం సాగరాన్ని ఈదుకుంటు తూరుపింట తేలుతుందిరా.."
ఈ వాక్యాలకి నా వ్యాఖ్యానం ఏదిచ్చినా, వాటి అందాన్ని/భావాన్ని తక్కువ చేసినదాన్నే అవుతానని భయమేస్తుంది.. అంత బాగా నచ్చాయి నాకు ఈ వాక్యాలు.అత్యద్భుతం..అంత గొప్ప గగనం ముందు, చిన్న చిన్న రెక్కలతో ఎగిరే గువ్వ పిల్లల రెక్క గొప్పట. మరి అవి, గగనం అంత పెద్దగా ఉంది కదా, మనం ఎగరలేములే అని గూడులోనే కూర్చోవు కదా..! సముద్రం ఎంత పెద్దదైనా, చిన్న చిన్న మొప్పలతో ఈదుతున్న చేప పిల్లల ముందు.. కాదు కాదు.. ఆ చేప పిల్లల మొప్పల ముందు ఆ సముద్రం కూడా చిన్నదేనట. సూర్యాస్తమయాన్ని ఇలా కూడా వర్ణించొచ్చని నాకు ఇంత వరకూ తెలియదు. ఆ సూర్యభగవానుడిని మింగడానికి అసుర సంధ్య పొంచి ఉంటుందట పడమర దిశలో.. కానీ.. ఆ అసుర సంధ్య, ఏరోజూ నెగ్గలేదట, ఎందుకనగా.. ఆ భాస్కరుడు మండుతున్న అగ్నిగోళమై సముద్రాలనీదుకుంటూ... తూరుపింట తేలుతాడట.. ఇది సూర్యోదయం.. సూర్యోదయాన్ని ఇలా కూడా వర్ణించొచ్చన్న విషయం కూడా తెలియదు.. ఆ నిశి ఎంతసేపు అలా ఆడుకుంటుంది..? ఎవ్వరూ ఆపలేని ఉషోదయం నిశి తలుపులు మూసేస్తుందిగా.. మన రగులుతున్న గుండె కూడా ఒక సూర్యగోళం లాంటిదేనట.. మరి, అగాధాల అసుర సంధ్యలు మనల్ని మింగడానికి ప్రయత్నించినా.. కష్టాల సంద్రాల్ని ఈదుకుంటూ తూరుపు విజయాలనందుకోవాలి.. అదే కదా జీవిత పరమార్థం.. ఏమంటారు...!!
Thursday, July 22, 2010
కొత్త బంగారు లోకం
ఇప్పుడు మనమొక కొత్త బంగారు లోకానికి వెళ్లొద్దామా.? ఏంటి అలా చూస్తున్నారు.? అర్థం కాలేదా..? ఈరోజు మనం పాడుకోబోయే పాట "కొత్త బంగారు లోకం " చిత్రం లోనిదండీ.. ఒక భావాన్ని పలికించడానికి, సిరివెన్నెల గారు ఎంచుకునే పదాలని, వాటి అల్లికని చూస్తూ ఉంటే నాకు భలే ఆశ్చర్యం వేస్తుందండీ.. ఆ గొప్పతనం నాకు ఈ పాటలో చాలా చక్కగా కనిపిస్తుంది. ఆయన రాసిన పాటల్ని పొగడ్డం మానేద్దామని నిశ్చయించుకున్నానా!! కానీ, మీరే చెప్పండి.. ఎలా మానాలి.? ఒక్కొక్క పాట వింటుంటే అభినందించకుండా ఉండలేకపోతున్నాను.ప్రతి పాటలో ఒక్కొక్క వాక్యం మనకి ఎన్నో విషయాలు చెబుతుంది. ఇంకా చిత్రం ఏంటంటే , విన్న ప్రతి సారి, అదే వాక్యం కొత్త అర్థాన్ని చూపిస్తుంది. ఆ వాక్యాలు మనసుకు హత్తుకునేలా ఉంటాయి. అటువంటి గొప్ప పాటల్లో మన కొత్త బంగారు లోకం పాట కూడా ఒకటి.
నీ ప్రశ్నలు నీవే ఎవ్వరూ బదులివ్వరుగా
నీ చిక్కులు నీకే ఎవ్వరూ విడిపించరుగా
ఏ గాలో నిన్ను తరుముతుంటే అల్లరిగా
ఆగాలో లేదో తెలియదంటే చెల్లదుగా
పది నెలలు తనలో నిన్ను మోసిన అమ్మైనా
అపుడో ఇపుడో కననే కననూ అంటుందా
ప్రతి కుసుమం తనదే అనదే విరిసే కొమ్మైనా
గుడికో జడకో సాగనంపక ఉంటుందా
బ్రతుకంటే బడి చదువా అనుకుంటే అతి సులువా
పొరబడినా పడినా జాలిపడదే కాలం మనలాగా
ఒక నిమిషం కూడా ఆగిపోదే నువ్వొచ్చేదాకా
అలలుండని కడలేదని అదిగేందుకె తెలివుందా
కలలుండని కనులేవని నిత్యం నిదరోమందా
గతముందని గమనించని నడిరేయికి రేపుందా
గతి తోచని గమనానికి గమ్యం అంటూ ఉందా
వలపేదో వల వేస్తుంది వయసేమో అటు తోస్తుంది
గెలుపంటే ఏదో ఇంతవరకు వివరించే ఋజువేముంది
సుడిలో పడు ప్రతి నావా చెబుతున్నది వినలేవా
పొరబాటున చెయి జారిన తరుణం తిరిగొస్తుందా
ప్రతి పూటొక పుటలా తన పాఠం వివరిస్తుందా
మనకోసమె తనలో తను రగిలే రవి తపనంతా
కనుమూసిన తరువాతనె పెనుచీకటి చెబుతుందా
కడతేరని పయనాలెన్ని పడదోసిన ప్రణయాలెన్ని
అని తిరగేశాయా చరిత పుటలు వెనుచూడక ఉరికే జతలు
తమ ముందు తరాలకు స్మృతుల చితులు అందించాలా ప్రేమికులు
ఇది కాదే విధి రాతా అనుకోదేం ఎదురీతా
పది నెలలు తనలో నిన్ను మోసిన అమ్మైనా
అపుడో ఇపుడో కననే కననూ అంటుందా
ప్రతి కుసుమం తనదే అనదే విరిసే కొమ్మైనా
గుడికో జడకో సాగనంపక ఉంటుందా
"పది నెలలు తనలో నిన్ను మోసిన అమ్మైనా
అపుడో ఇపుడో కననే కననూ అంటుందా
ప్రతి కుసుమం తనదే అనదే విరిసే కొమ్మైనా
గుడికో జడకో సాగనంపక ఉంటుందా"
పై వర్ణణ గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే అవుతుంది. అసలు ఆ ఆలోచన ఎలా వచ్చిందంటారు సుమండీ..?నాకైతేనేమో, సిరివెన్నెల గారు కనిపిస్తే ఈ పాటలన్నీ విడి విడి గా చూపించి, ఆయా పాటలు రాసే సమయంలో ఆయన మనఃస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసుకోవాలని ఉంటుంది. అపుడైతే ఆయనకి ఇన్ని గొప్ప గొప్ప ఆలోచనలు ఎలా వచ్చేవో తెలిసిపోతుంది కదా.. నాకు తెలుసు, ఇప్పుడు మీరంతా నా తెలివితేటలు చూసి నన్ను పొగిడే కార్యక్రమం పెట్టుకున్నారని. కానీ, చెప్పొద్దూ.. నాకు చాలా సిగ్గు పొగడ్తలంటే.. ;)
"పొరబడినా పడినా జాలిపడదే కాలం మనలాగా" ఎంత గొప్పగా వర్ణించారు కదండీ కాలం కఠినత్వాన్ని. ఈ వాక్యం వినగానే నా చిన్న మెదడు ఎక్కడెక్కడికో వెళ్లిపోతుంది (వేదాంతమో, వైరాగ్యమో నాకు ఇప్పటికీ అనుమానమే..) మొత్తానికి నేనో పెద్ద వేదాంతి లాగా ఆలోచించేస్తూ ఉంటాను. కానీ నాకున్న సుగుణాలలో ఇదొకటి, నా వేదాంతం లాంటి వైరాగ్యంతో ఎవ్వరినీ కష్టపెట్టక పోవడం. మొత్తానికి నాకు బాగా అర్థం అయిన విషయం ఏమిటంటే.. నేను అసలు విషయాన్ని వదిలి ఎక్కడెక్కడికో వెళ్లిపోతున్నానని.
కానీ ఏం చెయ్యాలండీ. నిజానికి ఇప్పుడు నా పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, గత కొద్ది రోజులుగా భోజనం ముఖం ఎరుగని మనిషి ముందు పంచ భక్ష్య పరమాన్నాలు పెట్టి తిను అన్నట్లుగా ఉంది. (ముందు దేన్ని తినాలో అర్థం కాక వెర్రి చూపులు చూస్తూ..) ప్రతి వాక్యం లోనూ గొప్ప గొప్ప భావాన్ని దాచిపెట్టారు సిరివెన్నెల గారు. దేన్నని చూడాలి ముందు..? :( ఒకటి రాస్తూ ఉంటే అంతకంటే అందమైన వర్ణణ ఇంకోటి గుర్తొస్తుంది.
"మనకోసమె తనలో తను రగిలే రవి తపనంతా
కనుమూసిన తరువాతనె పెనుచీకటి చెబుతుందా"
నిజం చెప్పనా..? ఆ భాస్కరుడి గురించి నేను ఇంత గొప్పగా ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదండీ.. ఇది చూసిన తరువాత మాత్రం ఆ సూర్య భగవానుడంటే ఏదో తెలియని గౌరవం, ఇష్టం ఏర్పడ్డాయి. మనసులో ఆ సూర్యుడి గురించి ఆలోచన వచ్చిన ప్రతి క్షణం (అంటే, ఎండ ఎక్కువగా ఉందనో లేదా అసలు ఈ రోజు ఎండే లేదనో.. ఇలా అన్నమాట) ఈ వాక్యం గుర్తొస్తుంది. మన కోసమే కదా పాపం ఆయన అలా నిత్యం మండిపోతున్నాడు అని.
పొరబాటున మనం చెయ్యి జార్చుకున్న తరుణం తిరిగి రాదని ఎంత అందంగా చెప్పారో కదా..! ప్రతి పూటని ఒక్కో పుటలా వర్ణించారు.. నిజమే కదా, నిజానికి ప్రతి ఘడియ నుండీ మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఉంటుంది. ప్రతి క్షణం మనకి ఏదో నేర్పిస్తుంది. సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలే గానీ.. జీవితం కన్నా గొప్ప పుస్తకం ఏదీ ఉండదు. కాలం కన్నా గొప్ప ఉపాధ్యాయుడు ఎవ్వరూ ఉండరు.ఆ విషయాన్ని ఎంతో అందంగా, అతి సులువైన పదాలతో చెప్పారు సిరివెన్నెల గారు.
ఇక ఇంత చేసిన ఆ మహానుభావుడిని ఎలా పొగడకుండా ఉండగలనండీ..? నాకు ఒక్క విషయం బాగా అర్థం అవుతూ ఉంది. నా దగ్గర ఇంక పొగడడానికి పదాలు లేవని.. :( దయచేసి కొంచెం సహాయపడుదురూ.. మీ మేలు ఈ జన్మలో మర్చిపోలేను (ఋణం మాత్రం తప్పకుండా ఈ జన్మ లోనే తీర్చుకుంటాను.. :P )
నీ ప్రశ్నలు నీవే ఎవ్వరూ బదులివ్వరుగా
నీ చిక్కులు నీకే ఎవ్వరూ విడిపించరుగా
ఏ గాలో నిన్ను తరుముతుంటే అల్లరిగా
ఆగాలో లేదో తెలియదంటే చెల్లదుగా
పది నెలలు తనలో నిన్ను మోసిన అమ్మైనా
అపుడో ఇపుడో కననే కననూ అంటుందా
ప్రతి కుసుమం తనదే అనదే విరిసే కొమ్మైనా
గుడికో జడకో సాగనంపక ఉంటుందా
బ్రతుకంటే బడి చదువా అనుకుంటే అతి సులువా
పొరబడినా పడినా జాలిపడదే కాలం మనలాగా
ఒక నిమిషం కూడా ఆగిపోదే నువ్వొచ్చేదాకా
అలలుండని కడలేదని అదిగేందుకె తెలివుందా
కలలుండని కనులేవని నిత్యం నిదరోమందా
గతముందని గమనించని నడిరేయికి రేపుందా
గతి తోచని గమనానికి గమ్యం అంటూ ఉందా
వలపేదో వల వేస్తుంది వయసేమో అటు తోస్తుంది
గెలుపంటే ఏదో ఇంతవరకు వివరించే ఋజువేముంది
సుడిలో పడు ప్రతి నావా చెబుతున్నది వినలేవా
పొరబాటున చెయి జారిన తరుణం తిరిగొస్తుందా
ప్రతి పూటొక పుటలా తన పాఠం వివరిస్తుందా
మనకోసమె తనలో తను రగిలే రవి తపనంతా
కనుమూసిన తరువాతనె పెనుచీకటి చెబుతుందా
కడతేరని పయనాలెన్ని పడదోసిన ప్రణయాలెన్ని
అని తిరగేశాయా చరిత పుటలు వెనుచూడక ఉరికే జతలు
తమ ముందు తరాలకు స్మృతుల చితులు అందించాలా ప్రేమికులు
ఇది కాదే విధి రాతా అనుకోదేం ఎదురీతా
పది నెలలు తనలో నిన్ను మోసిన అమ్మైనా
అపుడో ఇపుడో కననే కననూ అంటుందా
ప్రతి కుసుమం తనదే అనదే విరిసే కొమ్మైనా
గుడికో జడకో సాగనంపక ఉంటుందా
"పది నెలలు తనలో నిన్ను మోసిన అమ్మైనా
అపుడో ఇపుడో కననే కననూ అంటుందా
ప్రతి కుసుమం తనదే అనదే విరిసే కొమ్మైనా
గుడికో జడకో సాగనంపక ఉంటుందా"
పై వర్ణణ గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే అవుతుంది. అసలు ఆ ఆలోచన ఎలా వచ్చిందంటారు సుమండీ..?నాకైతేనేమో, సిరివెన్నెల గారు కనిపిస్తే ఈ పాటలన్నీ విడి విడి గా చూపించి, ఆయా పాటలు రాసే సమయంలో ఆయన మనఃస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసుకోవాలని ఉంటుంది. అపుడైతే ఆయనకి ఇన్ని గొప్ప గొప్ప ఆలోచనలు ఎలా వచ్చేవో తెలిసిపోతుంది కదా.. నాకు తెలుసు, ఇప్పుడు మీరంతా నా తెలివితేటలు చూసి నన్ను పొగిడే కార్యక్రమం పెట్టుకున్నారని. కానీ, చెప్పొద్దూ.. నాకు చాలా సిగ్గు పొగడ్తలంటే.. ;)
"పొరబడినా పడినా జాలిపడదే కాలం మనలాగా" ఎంత గొప్పగా వర్ణించారు కదండీ కాలం కఠినత్వాన్ని. ఈ వాక్యం వినగానే నా చిన్న మెదడు ఎక్కడెక్కడికో వెళ్లిపోతుంది (వేదాంతమో, వైరాగ్యమో నాకు ఇప్పటికీ అనుమానమే..) మొత్తానికి నేనో పెద్ద వేదాంతి లాగా ఆలోచించేస్తూ ఉంటాను. కానీ నాకున్న సుగుణాలలో ఇదొకటి, నా వేదాంతం లాంటి వైరాగ్యంతో ఎవ్వరినీ కష్టపెట్టక పోవడం. మొత్తానికి నాకు బాగా అర్థం అయిన విషయం ఏమిటంటే.. నేను అసలు విషయాన్ని వదిలి ఎక్కడెక్కడికో వెళ్లిపోతున్నానని.
కానీ ఏం చెయ్యాలండీ. నిజానికి ఇప్పుడు నా పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, గత కొద్ది రోజులుగా భోజనం ముఖం ఎరుగని మనిషి ముందు పంచ భక్ష్య పరమాన్నాలు పెట్టి తిను అన్నట్లుగా ఉంది. (ముందు దేన్ని తినాలో అర్థం కాక వెర్రి చూపులు చూస్తూ..) ప్రతి వాక్యం లోనూ గొప్ప గొప్ప భావాన్ని దాచిపెట్టారు సిరివెన్నెల గారు. దేన్నని చూడాలి ముందు..? :( ఒకటి రాస్తూ ఉంటే అంతకంటే అందమైన వర్ణణ ఇంకోటి గుర్తొస్తుంది.
"మనకోసమె తనలో తను రగిలే రవి తపనంతా
కనుమూసిన తరువాతనె పెనుచీకటి చెబుతుందా"
నిజం చెప్పనా..? ఆ భాస్కరుడి గురించి నేను ఇంత గొప్పగా ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదండీ.. ఇది చూసిన తరువాత మాత్రం ఆ సూర్య భగవానుడంటే ఏదో తెలియని గౌరవం, ఇష్టం ఏర్పడ్డాయి. మనసులో ఆ సూర్యుడి గురించి ఆలోచన వచ్చిన ప్రతి క్షణం (అంటే, ఎండ ఎక్కువగా ఉందనో లేదా అసలు ఈ రోజు ఎండే లేదనో.. ఇలా అన్నమాట) ఈ వాక్యం గుర్తొస్తుంది. మన కోసమే కదా పాపం ఆయన అలా నిత్యం మండిపోతున్నాడు అని.
పొరబాటున మనం చెయ్యి జార్చుకున్న తరుణం తిరిగి రాదని ఎంత అందంగా చెప్పారో కదా..! ప్రతి పూటని ఒక్కో పుటలా వర్ణించారు.. నిజమే కదా, నిజానికి ప్రతి ఘడియ నుండీ మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఉంటుంది. ప్రతి క్షణం మనకి ఏదో నేర్పిస్తుంది. సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలే గానీ.. జీవితం కన్నా గొప్ప పుస్తకం ఏదీ ఉండదు. కాలం కన్నా గొప్ప ఉపాధ్యాయుడు ఎవ్వరూ ఉండరు.ఆ విషయాన్ని ఎంతో అందంగా, అతి సులువైన పదాలతో చెప్పారు సిరివెన్నెల గారు.
ఇక ఇంత చేసిన ఆ మహానుభావుడిని ఎలా పొగడకుండా ఉండగలనండీ..? నాకు ఒక్క విషయం బాగా అర్థం అవుతూ ఉంది. నా దగ్గర ఇంక పొగడడానికి పదాలు లేవని.. :( దయచేసి కొంచెం సహాయపడుదురూ.. మీ మేలు ఈ జన్మలో మర్చిపోలేను (ఋణం మాత్రం తప్పకుండా ఈ జన్మ లోనే తీర్చుకుంటాను.. :P )
4 comments:
- Sai Praveen said...
- చాలా బాగా రాస్తున్నారండి. నేను కూడా "సిరివెన్నెల విరిజల్లులు" పేరుతొ ఇటువంటి ప్రయత్నమే చేస్తున్నాను నా బ్లాగులో. నా బ్లాగు పేరు కూడా సిరివెన్నెల :)
- July 26, 2010 2:53 AM
- మధురవాణి said...
- This post has been removed by the author.
- July 26, 2010 8:30 AM
- డేవిడ్ said...
- అపర్ణ గారు నేను చాల సార్లు సిరివెన్నెల గారి పాటలు విని ఎంజాయి చేశాను కాని ఆ పాటలోని భావాల్ని అంతగా గమనించలేదండి...పాటలోని భావాల్ని చాల చక్కగ వివరించారు... ఎంతగ ఇన్వాల్వ్ అయ్యరో ఇంతగా బాగ రాసారు.
- July 26, 2010 10:38 PM
- సిరివెన్నెల said...
- @ సాయి ప్రవీణ్ గారు. నేను మీ బ్లాగుని కూడా చూసాను :) అనుకోకుండా ఇద్దరం ఒకే పడవ మీద ప్రయాణిస్తున్నాం అన్నమాట :):). సిరివెన్నెల గారు చూస్తే ఎంతగా ఆనంద పడతారో కదా.. @ డేవిడ్ గారూ!! ధన్యవాదాలండీ. ఆయన మీద ఉన్న అభిమానమే నన్ను అంతగా ఇన్వాల్వ్ అయ్యేలా చేస్తుంది :) జీవితంలో ఒక్కసారైనా ఆయన్ని కలిస్తే చాలు.
- July 26, 2010 11:35 PM
Monday, July 5, 2010
ఆరాటపు తడిగానం
ఆకాశానికి పుడమి తల్లి ప్రేమలేఖ ఆహ్వానం, భూదేవికి అంబరం పంపే ఆరాటపు తడిగానం. ప్రేమకు ఇంత కన్నా గొప్ప నిర్వచనం ఉండదేమో. మరి సిరివెన్నెల గారా మజాకా..?? ఈ పాటికే మీకు అర్థం అయ్యే ఉంటుంది, నేను మాట్లాడేది నువ్వొస్తానంటే నేనొద్దంటానా చిత్రం లోని "ఘల్ ఘల్" పాట గురించి అని. నాకు అనిపిస్తూ ఉంటుంది, అసలు ఈ ప్రపంచం లోని అన్ని భావాలని ఆయన గారు అర్ధం చేసేస్కుని ఇంత గొప్ప పాటలు రాసేస్తారా అని. లేకపోతే ఏంటండీ.. భక్తి, ఆరాధన, ప్రేమ, స్ఫూర్తి, కోపం, చిలిపి తనం.. ఇలా ఎన్నో భావాలని తన మాటలతో రక్తి కట్టించారు. ఇక ఈ ప్రేమ భావానికి వస్తే
ఘల్ ఘల్ ఘల్ ఘల్.. ఘలన్ ఘలన్ ఘల ఘల్ ఘల్..
ఆకాశం తాకేలా వడగాలై ఈ నేల అందించే ఆహ్వానం ప్రేమంటే..
ఆరాటం తీరేలా బదులిచ్చే గగనం లో వినిపించే తడి గానం ప్రేమంటే...
అణువణువును మీటే మమతల మౌనం పద పద మంటే నిలవదు ప్రాణం
ఆ పరుగే ప్రణయానికి శ్రీకారం..
దాహం లో మునిగిన చివురుకి చల్లని తన చెయ్యందించీ స్నేహం తో మొలకెత్తించే చినుకే ప్రేమంటే..
మేఘం లో నిద్దుర పోయిన రంగులు అన్నీ రప్పించి మాగాణి ముంగిట పెట్టే ముగ్గే ప్రేమంటే.. ||ఘల్ ఘల్||
ప్రాణం ఎపుడు మొదలైందో తెలుపగల తేదీ ఏదో గుర్తించేందుకు వీలుందా..
ప్రణయం ఎవరి హృదయం లో ఎపుడు ఉదయిస్తుందో గమనించే సమయం ఉంటుందా..
ప్రేమంటే ఏమంటే చెప్పేసే మాటుంటే ఆ మాటకు తెలిసేనా ప్రేమంటే..
అది చరితలు సైతం చదవని వైనం కవితలు సైతం పలకని భావం..
సరిగమ లెరుగని మధురిమ ప్రేమంటే..
దరి దాటి ఉరకలు వేసే ఏ నది కైనా తెలిసిందా తనలో ఈ ఉరవడి పెంచిన తొలి చినుకేదంటే..
సిరి పైరై ఎగిరే వరకూ చేనుకు మాత్రం తెలిసిందా తనలో కనిపించే కళలకు తొలి పిలుపేదంటే.. ||ఘల్ ఘల్||
మండే కొలిమినడగందే తెలియదే మన్ను కాదు ఇది స్వర్ణమంటు చూపాలంటే..
పండే పొలము చెబుతుందే పదునుగా నాటే నాగలి పోటే చేసిన మేలంటే..
తనువంతా విరబూసే గాయాలే వరమాలై దరిజేరే ప్రియురాలే గెలుపంటే..
తను కొలువై ఉండే విలువే ఉంటే అలాంటి మనసుకు తనంత తానే అడగక దొరికే వరమే వలపంటే..
జన్మంతా నీ అడుగుల్లో అడుగులు కలిపే జత ఉంటే నడకల్లో తడబాటైనా నాట్యం అయిపోదా..
రేయంతా నీ తలపులతో ఎర్రబడే కన్నులు ఉంటే ఆ కాంతే నువ్వెతికే సంక్రంతై ఎదురవదా.. ||ఘల్ ఘల్||
ఏం రాయాలండీ...? ఈ పాట వర్ణనకి నా మాటలు సరిపోతాయని నేననుకోను. కానీ ప్రయత్న లోపం ఉండకుండా, ఎదో ఉడతా భక్తి గా నాలుగు మాటలైనా మన సిరివెన్నెల గారిని పొగడకపోతే నా మనసు నన్ను క్షమించక పోవచ్చు. ఏమాటకామాటే చెప్పుకోవాలి.. ఎంత మంచిగా పాటలు రాస్తే మాత్రం ఎన్ని సార్లని ఆయనకి పొగడ్తల మాల వేస్తాం..? కాకపోతే ఏమిటండీ..?
"ఆకాశం తాకేలా వడగాలై ఈ నేల అందించే ఆహ్వానం ప్రేమంటే..
ఆరాటం తీరేలా బదులిచ్చే గగనం లో వినిపించే తడి గానం ప్రేమంటే..."
ఈ పోలిక విన్న తర్వాత ఎవరికైనా ఏం చెయ్యాలనిపిస్తుంది..? వడగాలి వస్తే ఎదో మామూలు గాలే అనుకుని ఉండే దాన్ని ఈ పాట వినక ముందు. కాదట. అది ఆకాశానికి ఈ పుడమి తల్లి ప్రేమ సందేశం అట. ఆ వెంటనే పే..ద్ద వర్షం వస్తే అందులో తడుచుకుంటూ "వానా వానా వల్లప్పా.. " అని పాడుకోడం మాత్రమే తెలుసు. కానీ దానికి కూడా ఒక అర్థం ఉందట. అది మన పుడమి తల్లి ప్రేమలేఖ కి బదులు గా వినిపించే తడి గానం అట. ఇదేముంది..? ఇంకా ముందుంది చూడండి.
"దాహం లో మునిగిన చివురుకి చల్లని తన చెయ్యందించీ స్నేహం తో మొలకెత్తించే చినుకే ప్రేమంటే..
మేఘం లో నిద్దుర పోయిన రంగులు అన్నీ రప్పించి మాగాణి ముంగిట పెట్టే ముగ్గే ప్రేమంటే.. "
మీరే చెప్పండి.. ఈ మనిషిని ఏమనాలి..? చివరికి ఒక విత్తు ని మొక్క గా మొలిపించే చి..న్న చినుకుది కూడా ప్రేమేనట. ఇక మన మాగాణి నేల లోగిలి లో కనిపించే రంగు రంగుల ముగ్గు కూడా ప్రేమేనట.ఇంకా చిత్రం.. ఆ రంగులన్నీ కూడా మన మేఘాల మాష్టారువే నట. అదేనండీ.. ఇంద్రధనుస్సు.
ఇన్ని రోజులూ జన్మదినం అంటే మనం ఈ భూమి మీదకి వచ్చిన రోజని మాత్రమే తెలుసండీ నాకు. ఇప్పుడేమో కొత్తగా ఈయన వచ్చి, ప్రాణం పుట్టిన రోజుని ఎవరైనా గుర్తించగలరా అని అడుగుతుంటే నేనేమని చెప్పాలి..? అలాగే ప్రణయం కూడా ఎవరి హృదయం లో ఎపుడు ఉదయిస్తుందో చెప్పలేమంట.. నిజమేనంటారా..? మరీ చోద్యం గా లేదూ..? చివరికి ప్రేమంటే నిర్వచించే పదానికి కూడా ప్రేమంటే ఎమిటో తెలియదంట. చరితలు, కవితలు, సరిగమలు వీటన్నిటికీ అతీతమైనదంట ప్రేమంటే.. ఏమిటో.. (ఒక్కసారి శుభలగ్నం లో ఆమని ని గుర్తు తెచ్చుకోండి.) ఏం చెప్తామండీ.. ఉరకలు వేసే నదికి ఆ ఉరవడి తెచ్చిన తొలి చినుకు ఏదంటే..! ఇక చేనుకు కూడా తెలియదట, తనలో నాటిన విత్తులు మొక్కలుగా మారి సిరి పైరు గా ఎదిగేంత వరకూ; తన లోని ఈ కొత్త కళకు తొలిపిలుపు గురించి.
మట్టి కి బంగారానికి తేడా తెలియాలంటే మండే కొలిమిని అడగాల్సిందేనట. బంగారం అని పిలిపించుకోవాలంటే బంగారానికి ఎంత కష్టమో కదా.. నాగలి పోటు చేసే మేలు గురించి నిజం తెలుసుకోవాలంటే పండే పొలాన్ని మాత్రమే అడగాలి. గెలుపంటే ఒక్కొక్కరూ ఒక్కో రకం గా నిర్వచిస్తారు. మన సిరివెన్నెల ఎమంటున్నారో తెలుసా.? శరీరం మొత్తం గాయలతో ఉన్నప్పుడు, ఆ గాయాలను కూడా వరమాల గా మార్చి వరించే ప్రియురాలట. ఇక వలపు సంగతి, మనసులకు తనంత తానే అడగక దొరికే వరమట. ఇక్కడో చిత్రం ఉందండీ.. అన్ని మనసులకూ కాదు. వలపు కొలువై ఉండే విలువ ఉండాలట.
"జన్మంతా నీ అడుగుల్లో అడుగులు కలిపే జత ఉంటే నడకల్లో తడబాటైనా నాట్యం అయిపోదా.."
ఎన్ని అనుకున్నా ఈ వాక్యం దగ్గరికి వచ్చే సరికి సిరివెన్నెల గారిని పొగడకుండా ఉండలేకపోతున్నాను. నడకల్లో తడబాటు కూడా నాట్యం గా మారొచ్చు అన్న ఆలోచన మీకెప్పుడైనా వచ్చిందా..? నాకైతే ఎప్పుడూ రాలేదు.నీ అడుగుల్లో ఎప్పుడూ అడుగులు కలిపే వారుంటే అలాంటి తడబాటు కూడా నాట్యం అవుతుందట. ఇక ఏమంటామండీ ఆయన్ని..? నోరు కట్టి పడేశారు కదా..
ఎప్పటి లాగానే మీ సలహాల కోసం ఎదురు చూస్తూ..
మీ
అపర్ణ.
ఘల్ ఘల్ ఘల్ ఘల్.. ఘలన్ ఘలన్ ఘల ఘల్ ఘల్..
ఆకాశం తాకేలా వడగాలై ఈ నేల అందించే ఆహ్వానం ప్రేమంటే..
ఆరాటం తీరేలా బదులిచ్చే గగనం లో వినిపించే తడి గానం ప్రేమంటే...
అణువణువును మీటే మమతల మౌనం పద పద మంటే నిలవదు ప్రాణం
ఆ పరుగే ప్రణయానికి శ్రీకారం..
దాహం లో మునిగిన చివురుకి చల్లని తన చెయ్యందించీ స్నేహం తో మొలకెత్తించే చినుకే ప్రేమంటే..
మేఘం లో నిద్దుర పోయిన రంగులు అన్నీ రప్పించి మాగాణి ముంగిట పెట్టే ముగ్గే ప్రేమంటే.. ||ఘల్ ఘల్||
ప్రాణం ఎపుడు మొదలైందో తెలుపగల తేదీ ఏదో గుర్తించేందుకు వీలుందా..
ప్రణయం ఎవరి హృదయం లో ఎపుడు ఉదయిస్తుందో గమనించే సమయం ఉంటుందా..
ప్రేమంటే ఏమంటే చెప్పేసే మాటుంటే ఆ మాటకు తెలిసేనా ప్రేమంటే..
అది చరితలు సైతం చదవని వైనం కవితలు సైతం పలకని భావం..
సరిగమ లెరుగని మధురిమ ప్రేమంటే..
దరి దాటి ఉరకలు వేసే ఏ నది కైనా తెలిసిందా తనలో ఈ ఉరవడి పెంచిన తొలి చినుకేదంటే..
సిరి పైరై ఎగిరే వరకూ చేనుకు మాత్రం తెలిసిందా తనలో కనిపించే కళలకు తొలి పిలుపేదంటే.. ||ఘల్ ఘల్||
మండే కొలిమినడగందే తెలియదే మన్ను కాదు ఇది స్వర్ణమంటు చూపాలంటే..
పండే పొలము చెబుతుందే పదునుగా నాటే నాగలి పోటే చేసిన మేలంటే..
తనువంతా విరబూసే గాయాలే వరమాలై దరిజేరే ప్రియురాలే గెలుపంటే..
తను కొలువై ఉండే విలువే ఉంటే అలాంటి మనసుకు తనంత తానే అడగక దొరికే వరమే వలపంటే..
జన్మంతా నీ అడుగుల్లో అడుగులు కలిపే జత ఉంటే నడకల్లో తడబాటైనా నాట్యం అయిపోదా..
రేయంతా నీ తలపులతో ఎర్రబడే కన్నులు ఉంటే ఆ కాంతే నువ్వెతికే సంక్రంతై ఎదురవదా.. ||ఘల్ ఘల్||
ఏం రాయాలండీ...? ఈ పాట వర్ణనకి నా మాటలు సరిపోతాయని నేననుకోను. కానీ ప్రయత్న లోపం ఉండకుండా, ఎదో ఉడతా భక్తి గా నాలుగు మాటలైనా మన సిరివెన్నెల గారిని పొగడకపోతే నా మనసు నన్ను క్షమించక పోవచ్చు. ఏమాటకామాటే చెప్పుకోవాలి.. ఎంత మంచిగా పాటలు రాస్తే మాత్రం ఎన్ని సార్లని ఆయనకి పొగడ్తల మాల వేస్తాం..? కాకపోతే ఏమిటండీ..?
"ఆకాశం తాకేలా వడగాలై ఈ నేల అందించే ఆహ్వానం ప్రేమంటే..
ఆరాటం తీరేలా బదులిచ్చే గగనం లో వినిపించే తడి గానం ప్రేమంటే..."
ఈ పోలిక విన్న తర్వాత ఎవరికైనా ఏం చెయ్యాలనిపిస్తుంది..? వడగాలి వస్తే ఎదో మామూలు గాలే అనుకుని ఉండే దాన్ని ఈ పాట వినక ముందు. కాదట. అది ఆకాశానికి ఈ పుడమి తల్లి ప్రేమ సందేశం అట. ఆ వెంటనే పే..ద్ద వర్షం వస్తే అందులో తడుచుకుంటూ "వానా వానా వల్లప్పా.. " అని పాడుకోడం మాత్రమే తెలుసు. కానీ దానికి కూడా ఒక అర్థం ఉందట. అది మన పుడమి తల్లి ప్రేమలేఖ కి బదులు గా వినిపించే తడి గానం అట. ఇదేముంది..? ఇంకా ముందుంది చూడండి.
"దాహం లో మునిగిన చివురుకి చల్లని తన చెయ్యందించీ స్నేహం తో మొలకెత్తించే చినుకే ప్రేమంటే..
మేఘం లో నిద్దుర పోయిన రంగులు అన్నీ రప్పించి మాగాణి ముంగిట పెట్టే ముగ్గే ప్రేమంటే.. "
మీరే చెప్పండి.. ఈ మనిషిని ఏమనాలి..? చివరికి ఒక విత్తు ని మొక్క గా మొలిపించే చి..న్న చినుకుది కూడా ప్రేమేనట. ఇక మన మాగాణి నేల లోగిలి లో కనిపించే రంగు రంగుల ముగ్గు కూడా ప్రేమేనట.ఇంకా చిత్రం.. ఆ రంగులన్నీ కూడా మన మేఘాల మాష్టారువే నట. అదేనండీ.. ఇంద్రధనుస్సు.
ఇన్ని రోజులూ జన్మదినం అంటే మనం ఈ భూమి మీదకి వచ్చిన రోజని మాత్రమే తెలుసండీ నాకు. ఇప్పుడేమో కొత్తగా ఈయన వచ్చి, ప్రాణం పుట్టిన రోజుని ఎవరైనా గుర్తించగలరా అని అడుగుతుంటే నేనేమని చెప్పాలి..? అలాగే ప్రణయం కూడా ఎవరి హృదయం లో ఎపుడు ఉదయిస్తుందో చెప్పలేమంట.. నిజమేనంటారా..? మరీ చోద్యం గా లేదూ..? చివరికి ప్రేమంటే నిర్వచించే పదానికి కూడా ప్రేమంటే ఎమిటో తెలియదంట. చరితలు, కవితలు, సరిగమలు వీటన్నిటికీ అతీతమైనదంట ప్రేమంటే.. ఏమిటో.. (ఒక్కసారి శుభలగ్నం లో ఆమని ని గుర్తు తెచ్చుకోండి.) ఏం చెప్తామండీ.. ఉరకలు వేసే నదికి ఆ ఉరవడి తెచ్చిన తొలి చినుకు ఏదంటే..! ఇక చేనుకు కూడా తెలియదట, తనలో నాటిన విత్తులు మొక్కలుగా మారి సిరి పైరు గా ఎదిగేంత వరకూ; తన లోని ఈ కొత్త కళకు తొలిపిలుపు గురించి.
మట్టి కి బంగారానికి తేడా తెలియాలంటే మండే కొలిమిని అడగాల్సిందేనట. బంగారం అని పిలిపించుకోవాలంటే బంగారానికి ఎంత కష్టమో కదా.. నాగలి పోటు చేసే మేలు గురించి నిజం తెలుసుకోవాలంటే పండే పొలాన్ని మాత్రమే అడగాలి. గెలుపంటే ఒక్కొక్కరూ ఒక్కో రకం గా నిర్వచిస్తారు. మన సిరివెన్నెల ఎమంటున్నారో తెలుసా.? శరీరం మొత్తం గాయలతో ఉన్నప్పుడు, ఆ గాయాలను కూడా వరమాల గా మార్చి వరించే ప్రియురాలట. ఇక వలపు సంగతి, మనసులకు తనంత తానే అడగక దొరికే వరమట. ఇక్కడో చిత్రం ఉందండీ.. అన్ని మనసులకూ కాదు. వలపు కొలువై ఉండే విలువ ఉండాలట.
"జన్మంతా నీ అడుగుల్లో అడుగులు కలిపే జత ఉంటే నడకల్లో తడబాటైనా నాట్యం అయిపోదా.."
ఎన్ని అనుకున్నా ఈ వాక్యం దగ్గరికి వచ్చే సరికి సిరివెన్నెల గారిని పొగడకుండా ఉండలేకపోతున్నాను. నడకల్లో తడబాటు కూడా నాట్యం గా మారొచ్చు అన్న ఆలోచన మీకెప్పుడైనా వచ్చిందా..? నాకైతే ఎప్పుడూ రాలేదు.నీ అడుగుల్లో ఎప్పుడూ అడుగులు కలిపే వారుంటే అలాంటి తడబాటు కూడా నాట్యం అవుతుందట. ఇక ఏమంటామండీ ఆయన్ని..? నోరు కట్టి పడేశారు కదా..
ఎప్పటి లాగానే మీ సలహాల కోసం ఎదురు చూస్తూ..
మీ
అపర్ణ.
1 comments:
-
Viswa Ravi said...
- chaaaaaala chakkaga vishleshinchaavu.. and u r correct.. జన్మంతా నీ అడుగుల్లో అడుగులు కలిపే జత ఉంటే నడకల్లో తడబాటైనా నాట్యం అయిపోదా. this is an amazing line.. ee song complete ga asalu mana sadharana alochanaki andani kavitvam... nenu kuda sirivennela gariki ekalavya sishyunni ani cheppi garvapadadaamanukune abhimaanini. nee analysis nenu oohinchaledu.. good going. keep it up.. :)
Thursday, May 27, 2010
గమ్యం
గమ్యం. ఇది చీకటి,వెలుగు కి మరియు ఈరోజు, రేపటి కి భేదం తెలియని ఒక జీవితానికి, గమనం నేర్పించిన పాఠం. అసలు జీవితం అంటే ఏమిటో, ఆ జీవితం లో ప్రతి క్షణం ఎంత అమూల్యమైనదో, ఆ అమూల్యమైన క్షణాలను నలుగురికీ ఉపయోగపడేలా ఎలా జీవించాలో, అసలు మనిషి అంటే ఏమిటో 'గమ్యం' చాలా చక్కగా చూపిస్తుంది. ఆ చిత్రం(జీవితం) లోని సారాన్నంతా ఒక్క పాటలో ఎంతో అద్భుతంగా వివరించి చెబుతారు సిరివెన్నెల గారు. ఇది ఒక పాట అనడం కన్నా ఒక గొప్ప తత్వవేత్త తన జీవితం లోని ప్రతి రుచినీ అనుభవంచి, రంగరించి వెలువరిచిన గొప్ప జీవిత సత్యాలని చెప్పొచ్చేమో.. ఈ వాక్యాల అర్ధాన్ని తెలుసుకుంటే బాధలో ఉన్న ప్రతి మనిషికీ ఇది ఒక టానిక్ లాగా పని చేస్తుందని చెప్పడం అతిశయోక్తి కాదు. నాకు ఎన్నో సార్లు ఇదే పాట కొత్త కొత్త అర్ధాలతో ఊరటనిచ్చింది. అందుకే సిరివెన్నెల గారన్నా, ఆయన మాటలన్నా, పాటలన్నా నాకు చాలా చాలా ఇష్టం.మరి అంతగా ప్రభావితం చూపించే మన "ఎంతవరకు" పాట గమనం ఎలా సాగుతుందో చూద్దామా..?!
ఎంతవరకూ ఎందుకొరకు వింత పరుగూ అని అడక్కూ..
గమనమే నీ గమ్యమైతే బాట లోనే బ్రతుకు దొరుకు.
ప్రశ్న లోనే బదులు ఉందే గుర్తు పట్టే గుండెనడుగు.
ప్రపంచం నీలో ఉన్నదని చెప్పేదాక ఆ నిజం తెలుసుకోవా..
తెలిస్తే ప్రతి చోట నిన్ను నువ్వే కలుసుకుని పలకరించుకోవా.. "ఎంతవరకు "
కనపడేవెన్నెన్ని కెరటాలు.. కలగలిపి సముద్రమంటారు..
అడగరే ఒక్కొక్క అల పేరూ..
మనకిలా ఎదురైన ప్రతి వారు మనిషనే సంద్రాన కెరటాలు..
పలకరేం మనిషీ అంటే ఎవరూ..
సరిగా చూస్తున్నదా నీ మది గదిలో నువ్వే కదా ఉన్నది..
చుట్టూ అద్దాలలో విడి విడి రూపాలు నువ్వు కాదంటున్నవి.
నీ ఊపిరి లో లేదా గాలీ వెలుతురు నీ చూపుల్లో లేదా..
మన్నూ మిన్నూ నీరూ అన్నీ కలిపితే నువ్వే కాదా గాథా.. "ప్రపంచం "
మనసులో నీవైన భావాలే బయట కనిపిస్తాయి దృశ్యాలై..
నీడలు నిజాల సాక్ష్యాలే..
శత్రువులు నీలోని లోపాలే స్నేహితులు నీకున్న ఇష్టాలే..
ఋతువులు నీ భావ చిత్రాలే..
ఎదురైన మందహాసం నీ లోని చెలిమి కోసం..
మోసం రోషం ద్వేషం నీ మకిలి మదికి భాష్యం..
పుటుక చావు రెండే రెండు నీకవి సొంతం కావూ పోనీ..
జీవిత కాలం నీదే నేస్తం రంగులు ఏం వేస్తావో కానీ.. "ప్రపంచం "
ఈ పాటని వర్ణించడానికి అద్భుతం అన్న పదం చాలా చిన్నది గా కనిపించడం లేదు అని మీరు అనగలరా..??అనలేరు. ఎందుకంటే ఆయన పాటల్లో ఉన్న భావం అలాంటిది. ఆయన పదాల్లో ఉన్న శక్తి అలాంటిది. ఎటువంటి భావాన్ని పలికించదానికి అయినా చాలా సులువైన పదాలతో పూర్తి చెయ్యగలరు.. అదే భావాన్ని అతి క్లిష్టమైన పదాలతోనూ పలికించగలరు. నాకు ఒక్కోసారి అనుమానం వస్తుంది.. అక్షరాలకు గానీ పదాలకు గానీ మనసు ఉంటే సిరివెన్నెల గారి కలం నుంచి జాలువారిన తరువాత అవి చాలా గర్వపడతాయేమో అని. మరి, అంత మామూలు పదాలతో ఎవరూ ఊహించలేని గొప్ప అర్ధాన్ని పలికించడం అన్నది మామూలు విషయం కాదు కదా.
ఇక మన గమనం విషయానికి వస్తే, ఎంతవరకూ ఎందుకొరకు వింత పరుగు.. ఈ ప్రశ్న వేసుకోని వారు ఉంటారంటే నమ్మడం కొంచెం కష్టమే.. ఎందుకంటే ఏదో ఒక క్షణం లో ప్రతి ఒక్కరు ఇలా భావిస్తారు. కానీ ఆ గమనమే మన గమ్యం ఐనప్పుడు బ్రతుకంతా బాటలోనే కదా దొరికేది.. మన ప్రశ్న కి బదులు ఆ ప్రశ్న లోనే కదా దొరికింది, కానీ ఈ నిజం అన్ని హ్రుదయాలకు తెలియదు. జీవితాన్ని అర్ధం చేస్కున్న హ్రుదయానికి మాత్రమే తెలుస్తుంది.
ప్రపంచం నీలో ఉన్నదని చెప్పేదాక ఆ నిజం తెలుసుకోవా..
తెలిస్తే ప్రతి చోట నిన్ను నువ్వే కలుసుకుని పలకరించుకోవా..
వాహ్... శాస్త్రి గారు.. ప్రపంచాన్ని ఇంత గొప్ప గా అర్ధం చేస్కున్న వాళ్లు ఈ ప్రపంచం లో ఇంకెవరూ ఉండరేమో.. ప్రపంచం నీలోనే ఉన్నప్పుడు నువ్వే ప్రపంచానివి కదా..ప్రపంచం నువ్వే అయినప్పుడు నీకు ఎదురైన వాళ్లంతా నీ ప్రతిరూపాలే కదా.. నువ్వు చెయ్యవలసింది ఒక్కటే.. ఈ ప్రపంచం నీలోనే ఉందని గుర్తించాలి.. అది జరిగిన నాడు నీకు ఎదురైన ప్రతి జీవిని నిన్ను గా గుర్తించి పలకరిస్తావు.. అదేనేమో విశ్వజనీనమైన ప్రేమ అంటారు..
కనిపించే ఎన్నెన్నో కెరటాల సముదాయాన్నే సముద్రం అంటారట.. మరి ఒక్కొక్క కెరటాన్ని పేరు పెట్టి పిలవం ఎందుకు..? మనిషనే సంద్రం లో మనకి ఎదురైన వారంతా కెరటాలట.. మరి మనిషీ అంటె ఎవరూ పలకరెందుకు..? ఈ ప్రపంచపు గదిలో ఉన్నది నువ్వే.. నీ మది సరిగా చూస్తున్నదా..? నీ చుట్టూ ఉన్న అద్దాలలో విడి విడి రూపాలు మాత్రం నువ్వు కాదని భ్రమింపజేస్తున్నాయి.. నువ్వు పంచభూతాల సమాహారం.. నీ ఊపిరి లో గాలి ఉంది. నీ చూపుల్లో వెలుతురు ఉంది. ఈ నేల, ఆకాశం, నీరు అన్నీ కలిపితే నువ్వే..
నువ్వు మనసులో ఏవైతే ఆలోచిస్తావో, అవే నీకు ద్రుశ్యాలై బయట కనిపిస్తాయి. ఎంత గొప్ప సత్యం..!! నువ్వు ఎలా ఆలోచిస్తావో అదే నీకు కనిపిస్తుందట.. మంచిగా ఆలోచిస్తే మంచి కనిపిస్తుంది. చెడుగా ఆలోచిస్తే చెడు ఎదురవుతుంది. చివరికి నీడ కూడ ఎదో ఒక నిజం యొక్క సాక్ష్యమే..నీ లోని లోపాలే నీకు శత్రువులు.. నీ ఇష్టాలే నీకున్న స్నేహితులు. ఋతువులు కూడా నీ భావ చిత్రాలే.నీలోని చెలిమి కోసం ఒక మందహాసం స్నేహహస్తాన్ని అందిస్తుంది. మోసం , రోషం, ద్వేషం అన్నవి నీ మకిలి మదికి గుర్తులు. ఇవన్నీ వదిలి ఆ స్నేహహస్తాన్ని అందుకోవాలి.
పుటుక చావు రెండే రెండు నీకవి సొంతం కావూ పోనీ..
జీవిత కాలం నీదే నేస్తం రంగులు ఏం వేస్తావో కానీ..
జీవితం లో ఒక్క సారైనా సిరివెన్నెల గారిని కలిసి సాష్టాంగ నమస్కారం చెయ్యాలన్న నా కోరిక ఈ భావాన్ని చూశాక ఇంకా బలపడింది. చిన్న చిన్న మాటల్లో ఎంత గొప్ప అర్ధాన్ని దాచారు..!! పుట్టుక చావు మనకి సొంతం కావట. అవి మన చేతుల్లో లేవు కదా.. కానీ ఆ రెండిటి మధ్యలో జీవిత కాలం మొత్తం మనదే.. ఇక ఏం రంగులు దిద్దుకుంటామన్నది మన చేతుల్లో ఉంది.. మరి ఇంద్రధనుస్సు ని మన జీవితాల్లోకి ఆహ్వానించడానికి సిద్ధమా..?!
మీ సలహాలను స్వీకరించడానికి నేను సిద్ధం.. :)
మీ అపర్ణ.
ఎంతవరకూ ఎందుకొరకు వింత పరుగూ అని అడక్కూ..
గమనమే నీ గమ్యమైతే బాట లోనే బ్రతుకు దొరుకు.
ప్రశ్న లోనే బదులు ఉందే గుర్తు పట్టే గుండెనడుగు.
ప్రపంచం నీలో ఉన్నదని చెప్పేదాక ఆ నిజం తెలుసుకోవా..
తెలిస్తే ప్రతి చోట నిన్ను నువ్వే కలుసుకుని పలకరించుకోవా.. "ఎంతవరకు "
కనపడేవెన్నెన్ని కెరటాలు.. కలగలిపి సముద్రమంటారు..
అడగరే ఒక్కొక్క అల పేరూ..
మనకిలా ఎదురైన ప్రతి వారు మనిషనే సంద్రాన కెరటాలు..
పలకరేం మనిషీ అంటే ఎవరూ..
సరిగా చూస్తున్నదా నీ మది గదిలో నువ్వే కదా ఉన్నది..
చుట్టూ అద్దాలలో విడి విడి రూపాలు నువ్వు కాదంటున్నవి.
నీ ఊపిరి లో లేదా గాలీ వెలుతురు నీ చూపుల్లో లేదా..
మన్నూ మిన్నూ నీరూ అన్నీ కలిపితే నువ్వే కాదా గాథా.. "ప్రపంచం "
మనసులో నీవైన భావాలే బయట కనిపిస్తాయి దృశ్యాలై..
నీడలు నిజాల సాక్ష్యాలే..
శత్రువులు నీలోని లోపాలే స్నేహితులు నీకున్న ఇష్టాలే..
ఋతువులు నీ భావ చిత్రాలే..
ఎదురైన మందహాసం నీ లోని చెలిమి కోసం..
మోసం రోషం ద్వేషం నీ మకిలి మదికి భాష్యం..
పుటుక చావు రెండే రెండు నీకవి సొంతం కావూ పోనీ..
జీవిత కాలం నీదే నేస్తం రంగులు ఏం వేస్తావో కానీ.. "ప్రపంచం "
ఈ పాటని వర్ణించడానికి అద్భుతం అన్న పదం చాలా చిన్నది గా కనిపించడం లేదు అని మీరు అనగలరా..??అనలేరు. ఎందుకంటే ఆయన పాటల్లో ఉన్న భావం అలాంటిది. ఆయన పదాల్లో ఉన్న శక్తి అలాంటిది. ఎటువంటి భావాన్ని పలికించదానికి అయినా చాలా సులువైన పదాలతో పూర్తి చెయ్యగలరు.. అదే భావాన్ని అతి క్లిష్టమైన పదాలతోనూ పలికించగలరు. నాకు ఒక్కోసారి అనుమానం వస్తుంది.. అక్షరాలకు గానీ పదాలకు గానీ మనసు ఉంటే సిరివెన్నెల గారి కలం నుంచి జాలువారిన తరువాత అవి చాలా గర్వపడతాయేమో అని. మరి, అంత మామూలు పదాలతో ఎవరూ ఊహించలేని గొప్ప అర్ధాన్ని పలికించడం అన్నది మామూలు విషయం కాదు కదా.
ఇక మన గమనం విషయానికి వస్తే, ఎంతవరకూ ఎందుకొరకు వింత పరుగు.. ఈ ప్రశ్న వేసుకోని వారు ఉంటారంటే నమ్మడం కొంచెం కష్టమే.. ఎందుకంటే ఏదో ఒక క్షణం లో ప్రతి ఒక్కరు ఇలా భావిస్తారు. కానీ ఆ గమనమే మన గమ్యం ఐనప్పుడు బ్రతుకంతా బాటలోనే కదా దొరికేది.. మన ప్రశ్న కి బదులు ఆ ప్రశ్న లోనే కదా దొరికింది, కానీ ఈ నిజం అన్ని హ్రుదయాలకు తెలియదు. జీవితాన్ని అర్ధం చేస్కున్న హ్రుదయానికి మాత్రమే తెలుస్తుంది.
ప్రపంచం నీలో ఉన్నదని చెప్పేదాక ఆ నిజం తెలుసుకోవా..
తెలిస్తే ప్రతి చోట నిన్ను నువ్వే కలుసుకుని పలకరించుకోవా..
వాహ్... శాస్త్రి గారు.. ప్రపంచాన్ని ఇంత గొప్ప గా అర్ధం చేస్కున్న వాళ్లు ఈ ప్రపంచం లో ఇంకెవరూ ఉండరేమో.. ప్రపంచం నీలోనే ఉన్నప్పుడు నువ్వే ప్రపంచానివి కదా..ప్రపంచం నువ్వే అయినప్పుడు నీకు ఎదురైన వాళ్లంతా నీ ప్రతిరూపాలే కదా.. నువ్వు చెయ్యవలసింది ఒక్కటే.. ఈ ప్రపంచం నీలోనే ఉందని గుర్తించాలి.. అది జరిగిన నాడు నీకు ఎదురైన ప్రతి జీవిని నిన్ను గా గుర్తించి పలకరిస్తావు.. అదేనేమో విశ్వజనీనమైన ప్రేమ అంటారు..
కనిపించే ఎన్నెన్నో కెరటాల సముదాయాన్నే సముద్రం అంటారట.. మరి ఒక్కొక్క కెరటాన్ని పేరు పెట్టి పిలవం ఎందుకు..? మనిషనే సంద్రం లో మనకి ఎదురైన వారంతా కెరటాలట.. మరి మనిషీ అంటె ఎవరూ పలకరెందుకు..? ఈ ప్రపంచపు గదిలో ఉన్నది నువ్వే.. నీ మది సరిగా చూస్తున్నదా..? నీ చుట్టూ ఉన్న అద్దాలలో విడి విడి రూపాలు మాత్రం నువ్వు కాదని భ్రమింపజేస్తున్నాయి.. నువ్వు పంచభూతాల సమాహారం.. నీ ఊపిరి లో గాలి ఉంది. నీ చూపుల్లో వెలుతురు ఉంది. ఈ నేల, ఆకాశం, నీరు అన్నీ కలిపితే నువ్వే..
నువ్వు మనసులో ఏవైతే ఆలోచిస్తావో, అవే నీకు ద్రుశ్యాలై బయట కనిపిస్తాయి. ఎంత గొప్ప సత్యం..!! నువ్వు ఎలా ఆలోచిస్తావో అదే నీకు కనిపిస్తుందట.. మంచిగా ఆలోచిస్తే మంచి కనిపిస్తుంది. చెడుగా ఆలోచిస్తే చెడు ఎదురవుతుంది. చివరికి నీడ కూడ ఎదో ఒక నిజం యొక్క సాక్ష్యమే..నీ లోని లోపాలే నీకు శత్రువులు.. నీ ఇష్టాలే నీకున్న స్నేహితులు. ఋతువులు కూడా నీ భావ చిత్రాలే.నీలోని చెలిమి కోసం ఒక మందహాసం స్నేహహస్తాన్ని అందిస్తుంది. మోసం , రోషం, ద్వేషం అన్నవి నీ మకిలి మదికి గుర్తులు. ఇవన్నీ వదిలి ఆ స్నేహహస్తాన్ని అందుకోవాలి.
పుటుక చావు రెండే రెండు నీకవి సొంతం కావూ పోనీ..
జీవిత కాలం నీదే నేస్తం రంగులు ఏం వేస్తావో కానీ..
జీవితం లో ఒక్క సారైనా సిరివెన్నెల గారిని కలిసి సాష్టాంగ నమస్కారం చెయ్యాలన్న నా కోరిక ఈ భావాన్ని చూశాక ఇంకా బలపడింది. చిన్న చిన్న మాటల్లో ఎంత గొప్ప అర్ధాన్ని దాచారు..!! పుట్టుక చావు మనకి సొంతం కావట. అవి మన చేతుల్లో లేవు కదా.. కానీ ఆ రెండిటి మధ్యలో జీవిత కాలం మొత్తం మనదే.. ఇక ఏం రంగులు దిద్దుకుంటామన్నది మన చేతుల్లో ఉంది.. మరి ఇంద్రధనుస్సు ని మన జీవితాల్లోకి ఆహ్వానించడానికి సిద్ధమా..?!
మీ సలహాలను స్వీకరించడానికి నేను సిద్ధం.. :)
మీ అపర్ణ.
1 comments:
- Viswa Ravi said...
- the command and ability to understand what Sirivennela is conveying.. tells me to suggest you to write some pen-down.. ee age lo neekunna paripakvata toooooooo good.... never stop what u r doing now.. glad to meet u here..
Subscribe to:
Posts (Atom)